Μεγάλη Χώρα η Σουηδία /SUECIA, ¡QUÉ GRAN PAÍS!

Και η Göteborg μία υπέροχη πόλη, το ίδιο και τα φαγητά της, τα ποτά της, τα κανάλια και τα κτίριά της, αλλά πάνω απ΄όλα ο ευχάριστος κόσμος της...
Y Göteborg una ciudad espléndida, lo mismo que su comida, su bebidas, sus canales y edificios, pero sobre todo su agradable gente

Ωραία πιάτα σε τιμές (πλέον) οικονομικές (το ευρό διατάζει)
Buenos manjares a precios incluso económicos (el euro manda)

Υπάρχουν και κλέφτες εκεί πάνω...
cacos haberlos haylos...



Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο στις 4:25 π.μ. με περισσότερο φώς από το μεσημέρι
De regreso al albergue a las 4:25 A.M. con tanta o más luz que al mediodía
Τι ξανθιές!
¡Ay qué rubias!
Ένα όμορφο σπίτι-εστιατόριο-μπαρ στο τέρμα της οδού Linnegatan
Una guapa mansión-Restaurante-pub al final de la calle Linnegatan

Ενθουσιασμένος / Encantao

Όντως ενθουσιασμένος. Έτσι πάντα επιστρέφω τις περισσότερες φορές από τα ταξίδιά μου. Όμως υπάρχουν φορές όπου ο ενθουσιασμός κρατάει περισσότερο, και αυτή με την Γρανάδα είναι μία τέτοια περίπτωση.
Ενθουσιασμένος από τον ήλιο, από το φως, από τις (τσάμπα) 'τάπας', από το ΄τιντο δε βεράνο΄(τόσο δροσιστικό), από την καθημερινή θεα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, από τις όμορφες κοπέλες, από τα στενά της γειτονιάς Albaicín, βέβαια και από την Alhambra...
Με το ποδόσφαιρο (πρώτος σκοπός του ταξιδιού) υπήρχε λίγη απογοήτευση, δεν με πείραξε και πάρα πολύ όμως. Σημαντικό είναι να συμμετέχεις, όπως λέμε εδώ.
θα πρέπει να ξαναπάω.

Encantao de verdá. Así vuelvo siempre de los viajes, o polo menos la mayoría de las veces. Pero hay ocasiones en que ese entusiasmo se mantien tovía durante unos días aquí en casa. Y esta de Granada ye una de ésas. Vuelvo encantao del sol (una semana igual ye suficiente), de la luz, de las tapas (gratis), del tinto de verano (tan refrescante), de la impresionante vista cada mañana desde la ventana del hotel, de las muyeres guapas a toas horas, de los callejones del albaicín, de la Alhambra también...
Con el fútbol sala (motivo principal del viaje) hubo un poco de decepción, pero tampoco me afectó demasiao. Como se suel decir nestos casos, "lo importante ye participar".
Hay que repetir.

Μία εβδομάδα στον ήλιο της Γρανάδας (Α')/ Una semana al sol de Granada (1)

COMPLIMENTI LAURA! Syncharitiria

CHRONIA POLLA! KALWS IRTHES BEATRICE!





Alle 1:30 di domenica matina è nata Beatrice, la figlia di mia cara amica Laura, e io avrei voluto essere il primo qui a dargli gli auguri, però c`é un mitico piratino Sardo il quale è stato più veloce di mè a "salire" un bello "post" pieno di esaltazione vitale. Comunque Tanti Auguri per Laura e Lapo e salute per quella piccolina sicuramente bella como la mamma!







Este post tenía la ingenua intención de ser el primeru en day la norabona a Laura por el nacimiento de sua fía, pero ,como nun podía ser de otra manera, adelantóseme ciertu piratino Sardo, más rápido que una saeta. Ye lo mismo el caso ye felicitar a Laura, que conociéndola tara lloca de contenta ("cicciuzzzo")...

Por otra parte escribo este post desde el mi pequeñín ordenadorín,del tamañu d'una xarra pinta (como pue vese na foto)tamién recién aportáu. Que me dure...

Προς το Νοτιοανατολικό/ Rumbo al Sureste

Την ίδια σχεδόν κατεύθηνση θα πάρουμε η Οβιέδο κι εγώ, αλλά οχι ταυτόχρονα όμως. Από τη μία η ομάδα της πόλης μου θα παλέψει εκεί κάτω τον πρώτο αγώνα στο μπαράζ για άνοδο στην Γ (!!!) κατηγορία αυτή την Κυριακή, από την άλλη εγώ θα παω στην Γρανάδα για το 21 Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου σάλας υπαλλήλων των ισπανικών Πανεπιστημίων... Υπάρχουν μεγάλες διαφορές πάλι, καθώς η Ρεαλ Οβιέδο υποχρεώνεται να ανέβει κατηγορία, ενώ εγώ πηγαίνω εκεί και για τουρισμό και διασκέδαση. Ήθελα εδώ και καιρό να επισκεφτώ αυτή την κάπως ' θρυλική πόλη και τώρα μου ήρθε μία ευκαιρία, την κατάληλη περίοδο μάλλον.

Dirección sureste vamos a tomar en breve tanto el Oviedín na promoción de ascenso, como yo para un campeonato de fútbol sala, aunque no coincidiremos exactamente ni de lugar ni de fechas. Ellos pa la provincia de Murcia y yo un pelín más pal oeste, a Granada capital. El equipo carbayón cola obligación de subir sí o sí, y yo por mi parte col compromiso de dejar el pabellón de la institución y del personal lo más alto que se pueda, pero (y) además de disfrutar , facer algo de turismo y pasalo tolo bien que nos permita tan legendaria y renombrada ciudá. Pero todavía me queda una semana pol medio, para ir preparándome física y mentalmente para el evento...

Σε ρυθμό Μαλεβάχε / A ritmo de Malevaje

Με τους Μαλεβάχε νοιώθει κάνεις σαν να είναι στη γειτονιά της ΄Μπόκα΄της Μπουενος Άιρες, στην δεκαετία των 40 για παράδειγμα... κι όμως είναι ένα συγκρότημα από αυτή την όχθη του Οκεάνου , από την Μαδρίτη, που ξεκίνησαν στα 80 να δημιοργήσουν τραγούδια με κίνητρο την αγάπη του τραγουδιστή του Antonio Bartrina για αυτό το είδος μουσικής. Κι επίσης τα λόγια τους δεν μας μιλάνε για τους λεβέντες της Μπουένος Άιρες αρχής του περασμένου αιώνα, αλλά για καθημερινές ιστορίες, πάντα με κριτικό πνευμα.
Πρόσφατα έχει βγεί ο τελευταίος μέχρι στιγμής δίσκος του, ο υπέροχος "No me quieras tanto (quiéreme mejor)" ΄Μη με αγαπήσεις τόσο πολύ (αγάπησέ με καλύτερα)΄

Diccionario de la lengua española © 2005 Espasa-Calpe S.A., Madrid:

malevaje

1. m. amer. Panda de malhechores o malevos:
   nos asustó un malevaje que venía gritando.
   

Aunque hace ya unas semanas que lo compré, y me gustaba desde las primeras escuchas, no fue hasta hoy nel tren camín de Xixongrad que me enganchó de lleno el genial último disco de Malevaje, con ese tango tan "castizo", ejecutado como en la misma "Boca" pero con letras tan al día de la realidad cotidiana madrileña, aunque , como siempre pasa en estos casos, al mismo tiempo dotadas de un sentido universal y atemporal, como bien se aprecia en esta "Tempestad":

I
Viento turbulento con la fuerza de un ciclón

Va desarraigando la justicia y la razón

Vueltas y revueltas quejumbrosas

Que rematan mi esperanza rota

Lluvia que golpea para el fango liberar

Barro que a los hombres nos impide caminar

Agua encenagada que rebosa

Y que enturbia el alma de las cosas...

II
Y sentado aquí, veo el paisaje devastado frente a mí

La tempestad deja un lamento tras de sí

Las ilusiones arrasadas...

Negro nubarrón que le ha robado la alegría al corazón

Nos baquetea cul muñecos de cartón

¡Su nombre es la ambición!

Επιστροφή στο punk / Regreso al punk

Πατήστε πάνω για να ακούσετε το τραγουδάκι
"Pinche" en el reproductor para escuchar la cancioncilla



Ίσως χάρη στο προηγούμενο ποστ με τον Strummer θυμήθηκα ένα φοβερό συγκρότημα (που τελευταία το είχα αφήσει λίγο στην άκρη) και ένα από τα πιό αγαπημένα μου punk τραγούδια. Η τρέλλα του Jello Biafra και ο ρυθμός της μπάντας μου μεταδίνουν την κατάλληλη ενέργια για το ξεκίνημα του σαββατοκύριακο...

Probablemente por el post anterior y a causa de la música de Strummer recordé a otro gran personaje del punk, y a su banda, Los Kennedys muertos, que tanto escuché hace años,pero que últimamente ya casi tenía arrinconaos en las estanterías, y de canciones tan cojonudas como ésta. Un ritmo contagioso y la inconfundible voz de Biafra te meten en el cuerpo la energía necesaria para arrancar el fin de semana...

Το μέλλον δεν είναι γραμμένο / El futuro ta por escribir

Μόλις έχω αγοράσει το cd με την μουσική από την ταινία "the future is unwritten". Είναι μία συλλογή από τα τραγούδια που ΄ορίζουν΄τον ίδιο τον Joe Strummer, μερικά δικά του από τα διάφορα συγγροτήματα που είχε και άλλα από μουσικούς τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους όπως ο Rachid Taha, Bob Dylan ή Nina Simone... το γούστο της διαφοράς δηλαδή. Η κατάληλη μουσική συντροφιά για να ξεκινήσω καλά την εβδομάδα, μετά το αρκετά 'ταραγμένο' τετραήμερο με το 'προ-γάμο' στην Τουδέλα της Ναβάρρας.





Acabo de comprarme el cd "The future is unwritten", que viene a ser casi la banda sonora de la película homónima, que ya viéramos nel último Festival de cine de Xixón. Son canciones que "definen" al propio Strummer, bien de sus propios grupos o de aquellos músicos, que seguramente más le marcaron, formando un abanico de estilos bien diversos, pasando desde el rai-rock de Rachid Taha al rock setentón de Mc5, y pol camín, U-Roy, Dylan o Nina Simone, entre otros... Buen compañía sonora sin duda pa poder afrontar la semana y superar mejor la resaca de la "preboda" tudelana...

Πάλι εκλογές / Más elecciones

Πάλι αύριο θα γίνουν εδώ στο Παν/μιο του Οβιεδογραδ εκλογές για Πρύτανη, θα΄ναι ο δεύτερος γύρος ανάμεσα στους δύο κύριους υποψήφιους,ανάμεσα στο μεν δυο φορές ητητή και την δε πρώτη γυναίκα που μπορεί να κυριαρχεί στο Πρυτανείο (σε αυτό το Παν/μιο τουλάχιστον). αν και θεωρητικά αντιπρωσοπεύουν τις δύο πλευρές της ισπανικής πολιτικής, στην πραγματικότητα αυτά δεν μετράνε εδώ, μίας που δεν μιλάμε για μια δημοκρατία ίσων πολιτων αλλά για μία κοινότητα 30 χιλιάδες κόσμο, όλοι καθαρά διαφορετικοί μεταξύ τους, και με εντελώς διαφορετική σχέση με το ίδρυμα. Στο τέλος οι δυο επιλογές είναι πάνω κάτω το ίδιο, κρύα η ζεστά σκατά, που θα΄λεγε ο Bukowski... θα δούμε μετά ποιός θα μας σύνεφερε τελικά εμάς που δουλεύουμε μέσα...

Απ΄την άλλη ασχολούμαι τις τελευταίες εβδομάδες με άλλη εκλογή ... ψάχνω για laptop, και δεν μπορώ ακόμα να αποφασιζώ. Θέλω ένα μικρό, αληθινά φορητό και να μην είναι πολύ ακριβώ ταυτόχρονα. Και στο μετάξυ έρχονται στην αγορά τα απειροελάχιστα, που δεν ξερεις αν είναι σοβαρό υπολογιστή η απλά ενα παιχνίδι, όπως το περιγράφουν κάποιοι...


Mañana otra cita electoral a la que estoy convocado. Ejerceré mi derecho (¿o no?) , sin demasiada convinción, en la 2ª vuelta de la batalla por el rectorado de la noble universitatis ovetensis. A semejanza de unas elecciones generales compiten las dos fuerzas predominantes de todo arco parlamentario que se precie, sólo que eso ye algo que poco tien que ver con la realidad de esta cita y del trono por el que pelean ambos candidatos. Por mucho que lo quiera plantear así la prensa, esto no es una democracia de ciudadanos iguales, los electores se reparten por sectores, de acuerdo con su relación-vinculación con la institución, y el voto ye ponderado. Al final poco cambio representan ninguno de los dos, viene a ser un quítate tú pa que me ponga yo, aunque en esta encarnizada campaña prometieran , de manera un poco contradictoria, el oro y el moro a cada colectivo.

Pero hay otra elección que me trae de cabeza las últimas semanas... ando a la caza de un portátil, pero busco uno que lo sea realmente, y desde que salieron al mercado esos juguetitos, como los definió cierto, no paro de oir cantos de sirena, y no , no son todavía los de Gotemburgo, ésos ya empezarán a retumbar en breve...

No digas que no te avisé

Querrán venderte falsos mapas de caminos al Edén

recetas de esperanza caducadas, paraísos de papel

Te dejarán que grites para que pierdas la voz

que pidas imposibles y que recojas las migajas.

Te harán creer que así es la vida

no digas, no digas que no te avisé.

Querrán venderte unos zapatos con los que no puedas correr

que firmes de por vida un contrato que te obligue a obedecer

Con calles sin salida te dejarán soñar

y con un par de aspirinas curarás tu desencanto.

Te harán creer que así es la vida

no digas, no digas que no te avisé.

LAPIDO

Στη Δόλια Αλμπιον/ Na Pérfida Albión

Μέρος Β' / Parte 2 -- Lincoln-Skegness-Boston-Cambridge

Στη Δόλια Αλμπιον/ Na Pérfida Albión

Μέρος Α' Nottingham-Stratford Upon Avon-Oxford

φωτογραφική περίληψη / resumen fotográfico

Ενα μικρό δείγμα από αυτά που έγιναν αυτές τις εβδομάδες χωρίς ιντερνετ >
Una pequeña muestra de lo que pasó en estas últimas semanas sin internet

Ο ποιητής Νταβίντ Σουάρεθ τιμώντας τον E.A.Poe / El poeta David Suárez honrando la figura de E.A Poe



Εδώ σ' ενα ρεσιτάλ μαζί με δύο φοβερούς μουσικούς σε Jazz ρυθμούς / Aquí en un recital a ritmo de jazz, acompañado de dos grandes músicos.


















Δυο φωτογραφίες από το τετραήμερο που περάσαμε στη Ναβάρρα με τον "Μπρούχο"
Dos fotos de la reciente estancia en Tudela de Navarra visitando al Brujo














"Perde" y el "Cuque" con pose desafiante ambos






Tres monos con las Bardenas de fondo

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ / Retorno

Σε λίγο θα επιστρέψω εδώ με καιμούριο υλικό, κυρίως με φωτογραφίες από τις διακοπούλες μου στην Αγγλία την περασμένη εβδομάδα. Είναι περίπου ένα μήνα που μου λείπει το ιντερνετ στο σπίτι και επιτέλους αύριο φαίνεται πως θα λυθεί το πρόβλημα...

Mañana por fin parece ser que se solucionará el "problemilla" que me dejó sin internet en casa desde hace ya más de un mes. En cuanto esté solucionado el tema volveré a "subir" aquí a esta plataforma diferentes chorradas como acostumbraba, entre ellas fotos del reciente viaje al corazón de la pérfida Albión.

Η φωνή της Νικο/La voz de Nico

Θυμάμαι πως κάποτε με μία φίλη μου διαφωνούσαμε για την 'καλή' φωνή της Νικο, ειδικά στο δίσκο με τους Velvet Underground (ο φημισμένος της μπανάνας). Η φίλη μου έλεγε πως δεν τραγουδούσε καθόλου καλά, και απλά ήταν μία ωραία γκόμενα, και γι' αυτό την είχαν στο συνκρότημα ο Cale και o Reed (πιθανώς ήταν έτσι). Εγώ πάντως επίμενα πως έμενα τουλάχιστον μου φαινόταν πως είχε καλή φωνή. Αλλά δεν μπορούσα να είχα δίκιο αφού αυτή ήξερε περισσότερα από μένα από μουσική (και κυρίως από φωνές).
Σήμερα μετά από πολλά χρόνια ακόμα κι οταν ακουώ τα τραγουδια αυτά μ'αερέσουν πάρα πολύ, το ίδιο η Νικο, εστω κι αν παραδέχομαι πως μάλλον δεν έχει ωραία φωνή...

Me acuerdo de discutir con una amiga hace bastantes años acerca de si Nico tenía buena voz o no. Mi amiga me decía que no cantaba nada bien, pero que estaba con la Velvet simplemente porque estaba buena y se la querían beneficiar Cale y Reed (probablemente cierto). Yo , sin embargo, insistía en que para mí tenía una buena voz, o por lo menos original. Pero tenía que acabar cediendo porque de cuestiones musicales mi amiga sabía mucho más que yo (y sobre todo de voces). Hoy en día, mucho tiempo después, cuando escucho canciones como ésta, me doy cuenta de que me sigue gustando mucho Nico, aunque reconozca que quizás no tenga buena voz...

Περνάει σχετικά γρίγορα η εβδομάδα αυτή χωρίς σημαντικές ταραχές εδώ στο Οβιέδογραδ. Ενώ ξαναήρθε , εστω και για λίγο, επιτέλους η βροχή, εγώ (και πάλι) τραυματίστηκα παίζοντας μπάλα ...




η οδός Μαρκές ντε Σάντα Κρούθ την ηλιόλουστη δευτέρα.



la calle Marqués de Sta.Cruz en un frío lunes soleado.







Το σκάφος των Star Wars έτοιμο να απογειώνεται...




La nave de la guerra de las galaxias casi dispuesta a despegar...






Η μοναξιά του κεντρικού επιθετικού





La soledad del delantero centro










Υποφέροντας





Sufridores

En picado

Τις τελευταίες τρεις μέρες διασκεδάζω πολύ διαβάζοντας, κυρίως στο τρένο προς την δουλειά, μ' ένα (ακόμα)βιβλίο του Νικ Χόρνμπυ. Είναι ο τελευταίος που εκδώθηκε στα ισπανικά(μόλις έχω μάθει πως έβγακε κι άλλο καινουριο φέτος "Slam"). Τον συγγραφέα αυτό πρωτογνώρισα με το φημισμένο μυθιστόρημα"Fever Pitch" , το οποίο κάποιοι στο δίκτυο θεωρούν δοκίμιο...
Μετά σιγά σιγά διάβαζα όσα ακολουθούσαν να εκδίδονται εδώ, και κάθε φορά ένοιωθα σχεδόν την ίδια ταύτιση με τον ήρωα, η μάλλον με τον συγγραφέα. Στον συνκεκριμένο 'Η κάθοδος των τεσσάρων' μεχρι στιγμής γελάω αλλά και ταυτόχρονα μεταδίνομαι από την ίδια πιέση και κάπως τη στενοχώρια που παθαίνουν οι ίδιοι οι 4, 'μπαίνεις εύκολα στο δέρμα τους' , που θα λέγαμε στα ισπανικά. Θα δούμε πως εξελίσσεται η ιστορία...
Η καλύτερη μουσική συνοδεία έρχεται με τους Frank and Walters, Nick Lowe, Ry Cooder και Νew Pornographers (πρόσφατες δισκογραφικές μου αποκτήσεις). Ηδη το βίβλιο περιλαμβάνει πάλι πλούσιες και καλές μουσικές αναφορές.

Llevo prácticamente toda esta semana disfrutando de lo lindo (como las pasadas , pero de otra manera, menos "agria") con el último libro de Nick Hornby publicado en este país de países, "En picado". Acabo sin embargo de descubrir que tiene otro recientemente editado en el mundo anglófono intitulado "Slam". De nuevo me atrapa totalmente la historia, lo que llevo de ella, hasta el punto de identificarme paulatinamente con los personajes y/o el escritor. Caracteres muy mundanos otra vez, pero a la vez con bastante profundidad psicológica. Pero nuevamente Nick Hornby(aunque en las reseñas digan que por primera vez¿?) trata un tema trágico desde una perspectiva cómica, o al menos desmitificadora, con esa sencillez magistral y ese estilo que no sé cómo ni porqué me contagia optimisto por los cuatro costados... Como perfecta banda sonora en la lectura,preferentemente nel tren, me acompañan mis últimas adquisiciones discográficas : los geniales irlandeses Frank and Walters, los ya de la casa New Pornographers, el vetusto Nick Lowe, y los noveles Maximo Park.
¡que siga la fiesta!

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕ! BENVENUTO!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!

¡POR FIN YA ESTÁ AQUÍ YA LLEGÓ!