ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ! ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΥΓΕΙΑ, ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ

BUONE FESTE ! E SALUTE, le altre cose vengono dopo.

¡FELICES FIESTAS Y QUE HAIGA SALÚ!, el resto vien después.

Από το γάμο της Edinburgh / de la boda edimburguesa

Κάτι pints για τα παιδιά... / Unas pintas pa los muchachos...
Το δωμάτιο πριν... / La habitación antes...
Kαι μετά.. / Υ después...
Οι επαγγελματίες / Los profesionales
Στο τραπέζι του υποδιοικητή Μάρκου / a la mesa del Subcomandante
Da quando Adriano è venuto a Settimo...
Il piratino Sardo


ΑΛΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ

MÁS Y MEJORES FOTOS AQUÍ

JORNADAS DE CAOS EN GRECIA

"Estado sin gobierno" dice el titular de Elefcerotipía...


En estos momentos, y especialmente ayer por la noche, se viven momentos de Caos total en toda Grecia, pero sobre todo en el centro de Atenas. Cientos de encapuchados destrozan cabinas, tiendas, bancos y prenden fuego a contenedores, sembrando varias calles de barricadas. También hay fuertes enfrentamientos entre manifestantes y policías que cargan con dureza usando gases lacrimógenos y otros productos químicos. El desencadenante de esta situación fue la muerte el sábado de un chaval de 15 años en una calle cercana a la plaza de Exarjia tras un disparo de la policía (oficialmente se cree que no intencionado, aunque se desconoce todavía la autopsia). Las manifestaciones y los actos se sucedieron durante todo el fin de semana a lo largo de todo el país, en ciudades bien alejadas de la capital como Yánina o Iráclio en Creta, además de en la llamada co-capital Salónica, en donde los incidentes cobraron gran virulencia. Como me contó de primera mano ayer la Migra no son 4 gatos los que salieron a la calle sino muchos cientos o miles de personas de diferentes ideologías, anarquistas entre ellos (como dicen los medios) pero no sólo. También se suman ,como suele pasar en estos casos, los típicos gamberros que disfrutan con la violencia per se y mucho hooligan futbolero, y una vez que se enciende la mecha ya no se sabe cómo acabará la cosa. Lo que sí parece evidente es que detrás de todo esto se encuentra un claro desencanto social, rabia acumulada y también odio contra la policía y sus métodos represivos, ya que no son nuevos precisamente los enfrentamientos por ejemplo en la zona de Exarjia.
Seguiremos al tanto.

Fotos : diario Elefcerotipía e Indymedia Athens

σε λίγο... en breve...

το χρονικό από ένα ιταλικό γάμο στo Edinbra, με όσα σύνεβαν πρίν, καθώς και μετά...

La crónica de una boda italiana en Edimburgo, con todo lo que aconteció antes, durante y después...

20 N - Μπουεναβεντούρα Δουρρούτι- Buenaventura Durruti

Σε μία εβδομάδα - En una semana

Μετράω ήδη τις μέρες, την εβδομάδα ακριβώς, που λείπει για το ταξίδι μας στο Edinburgh, στο γάμο της φίλης μας της ιταλίδας Μανουέλα. Όλα είναι σχεδόν έτοιμα. Ανυπομονώ να είμαι εκεί πάνω για να γιορτάσουμε μαζί με τους φίλους μας που παντρεύονται, αλλά επίσης έχω κέφι να γνωρίζω την πόλη που τόσο καλά περιγράφεται στα βιβλία του αγαπημένου μου συγγραφέα I.Welsh. Αυτές τις μέρες τότε πριν φύγουμε θα ξαναδιαβάσω έστω και σελίδες από το Trainspotting, Ecstasy, Glue κτλ. για να πιάνω το πνεύμα των δρόμων της πόλης αυτής, που κατά τα άλλα έχει και πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που θα μπορέσω και να μάθω από τους τουριστικούς οδηγούς απ΄τη βιβλιοθήκη. Έτσι η αλλιώς θα έχουμε και στην παρέα μας τον καλύτερο ξεναγό, τον Τσέλα που έχει ζήσει στο Έδιμπρα για κάποιους μήνες.

Ya arranca la definitiva cuenta atrás de cara al viaje a Edimburgo, a la boda de nuestra amiga Manuela. Está todo casi listo. Tengo muchas ganas de festejar allí arriba il "matrimonio" de nuestra pequeña Bjork, y además una boda fuera de casa siempre presta más (el año pasao dimos fe de ello por tierras Toscanas). Pero por otra parte también tengo curiosidad por descubrir in situ la ciudad donde se desarrollan las historias de uno de mis escritores favoritos, Irvine Welsh. Para empaparme mejor del espíritu del lugar voy a ver si estos días antes de marchar releo aunque sea algunos pasajes de sus libros.Seguramente "cualquier parecido con la realidad sea mera coincidencia" pero por lo menos prestará patear los escenarios de algunas de las andanzas de Renton, Terry Lawson, Lloyd o el mítico Sargento Bruce Robertson... y con Chela de Cicerone será difícil no encontrar los mejores pubs, e incluso puede que pisemos Leith y todo...

ΦΕΛΠΕΓΙΟΥ/ ΓΗ

Να το μάλλον καλύτερο και πιο γνωστό φολκ συγκρότημα της Αστούριας αυτή της στιγμής. ξέρω κάποιους έλληνες που χώρεψαν, γλέντησαν και διασκέδασαν με τα τραγούδιά τους σε συναυλίες, πάρτυ και πανηγύρια στα μέρη μας. Εδώ το τραγούδι ' Τιέρρα '(Γη) ζωντανά στην Αυστραλία, όπου οι Φελπέγιου έχουν πάει κάπιοες φορές να παίξουν.

'Κακό ποδι' / Mala pata

Με ΄κακό πόδι', που λέμε εμείς, ξεκινάει αυτή η εβδομάδα για μένα. Βρίσκομαι στο σπίτι ακίνητος και αδρανής με το πόδι σηκωμένο και τον αστράγαλο φουσκωμένο εξαιτίας μίας δυστυχισμένης σύγκρουσης στον αγώνα του σαββάτου (τουλάχιστον κερδίσαμε!). Αυτή την εβδομάδα θα την περάσω εδώ κι έτσι δεν θα πρέπει να παω κάθε μέρα στη δουλειά εκεί στο χιχονγραδ, κι όμως θα βαρεθώ λίγο όλη την ημέρα κλεισμένος μέσα στο σπίτι... τουλάχιστον θα εκμεταλευτώ το χρόνο διαβάζοντας κάτι βιβλία που τα είχα αφήσει λίγο στην άκρη, όπως το 'Μοναδικό κομμάτι' ("Unikat" είναι ο πρωτότυπος τίτλος του) του Μιλοράντ Πάβιτς, ένα σέρβο συγγραφέα από τον οποίο έχω διαβάσει ωραία μυθιστορήματα. Επείσης θα προλάβω διάφορους καινούριους δίσκους που ακόμα δεν έχω ακούσει η μόνο μία δύο φορές, όπως το καινούριο του Beck, "modern guilt", και την ανακάλυψη των "Giullia y los Tellarini", οι οποιοι συμμετέχουν με τη μουσική τους στην καινούρια ταίνια του Woody Allen.
Μετά είναι και ο καιρός, που δεν βοηθάει πολύ κι αυτός να βγαίνεις έξω. Είναι μέρες φθινοπώρου με τα όλα τους, βροχή, κρύο, γκρι χρώμα...

Con mal pie empiezo esta semana. Después de sufrir un esguince en un choque no muy fortuito nel partido del sábado (que polo menos ganamos), un "forro" de tola vida vamos, me encuentro aquí postrado en casa col tobillo vendao y col pie n'alto. Lo bueno del tema ye el no tener que dir a trabayar, probablemente en tola semana, pero lo malo será aguantar aquí tantas horas folgando sin nada que hacer. Menos mal que tengo varios libros pendientes de terminar, o empezar según el caso, como "Pieza única" de Milorad Pavic, un autor serbio del que ya leí varios ("Diccionario Jázaro", "Paisaje pintado con té" o "El último amor en Constantinopla")que me gustaron, a pesar de su experimentación formal, de la que no soy muy aficionado, y cada vez menos. Además tengo pendiente ponerme con alguna novelilla griega y otra italiana, para las que necesito más tiempo que el habitual trayecto del tren. Y para la música ye una ocasión propicia, pa escuchar las novedades "bajadas" o compradas, como el último de Beck, o el "descubrimiento" de Woody Allen, de Giulia y los Tellarini, para su última película, que la verdá por el trailer y demás tiene pinta de ser bastante flojilla, pero seguro que muy del gusto de los guiris (y no tan guiris) enamorados del buenrollismo barcelonés y españó.... Por otro lado el tiempo del todo otoñal de estos días parece acompañar para quedarse en casa, en lugar de andar papando frío y catarros varios.

LA CRISIS

Viene la crisis
ojo
guardabajo
un pan te costará como tres panes
tres panes costarán como tres hijos
y que barbaridad
todos iremos
a las nubes en busca de un profeta
que nos hable de paz
como quien lava.

Viene la crisis
ojo
quizá te esté subiendo
por la manga
quizá la tengas
ahora
enroscada sin más en el pescuezo
o esté votando con tu credencial
o comprando tu fe con tu dinero.

Oh cuánto cuánto
costará el escrúpulo
y la vergüenza buena
la importada
la que no encoge a la primera lluvia
la vergüenza de nylon
cienporciento.

Oh cuánto cuánto
costará el amor
en la noche sin dólares ni luna
con los perros afónicos
y el sueño
firmando los conformes con rocío.

Oh cuánto cuánto
costará la muerte
ahora que no hay divisas
ni perdón
y no hay repuestos para la conciencia
ni ganas de morir
ni afán
ni nada.

Viene la crisis
ojo
guardabajo
no habrá vino ni azúcar ni zapatos
ni quinielas ni sol ni Dios ni abrigo
ni diputados ni estupefacientes
ni manteca ni frutas ni rameras.

Viene la crisis
Ojo.
Guardarriba.

Mario Benedetti.

San Mateo Salernitano

I " terroni" sono tornati! (per pochi giorni però) e coloro ci sono stati sentiti quei vecchi cantici :
"il poeta ale, il poeta ale", "noi vogliamo Gorghe presidente", "non follare ná" ...

Volvieron los "terroni" salernitanos, aunque fuera por pocos días, y con ellos se volvieron a escuchar aquellos míticos viejos cánticos "il poeta alé...", "noi vogliamo Gorgue presidente", "no follaré ná, no follaré ná..."

ξεκινάνε οι Γιορτές- Arrancan las fiestas

Σήμερα(ήδη αύριο) ξεκινάνε οι γιορτές του Αγίου Μαθέου στην πόλη της Οβιέδογραδ, που λέγαμε. Χώρις μεγάλες εκπλήξεις και νεα, και με λιγότερο προυπολογισμό λόγω της ΄αιώνιας' κρίσεως ('οικονομία πολέμου΄ που λέει ο έξυπνος ο δημαρχάρας μας) αρχίζουν τα πανηγύρια αυτά των chiringuitos στις κεντρικές πλατίες του ιστορικού κέντρου της πόλης, με τα πολά ποτά (κι οχι πάντα ωραία) και τα γρήγορα φαγητά της (bocadillos και τέτοια). Οι συναυλίες αυτή την φορά είναι λίγο καλύτερες αλλά τα πάλια σχεδόν τσάμπα εισιτήρια έμειναν εκεί στο παρελθόν...
Με τέτοιες συνθήκες μου φαίνεται πως δεν θα είναι το καλύτερο Σαν Ματέο για μένα. Έτσι κι αλλιώς κάτι θα βγούμε και θα διασκεδάσουμε.

Otro año más arranca San Mateo, sin apenas novedades ni mucho menos sorpresas, pero con el presupuesto recortao pola ya eterna crisis (economía de guerra que decía el listu ésti que tenemos por alcaide ). Así que de nuevo los mismos chiringuitos con su popular garrafa y sabrosa fritanga, los conciertos mediocres, (esta vez un pelín más potables pero más caros) y demás chirigotas... Aún así habrá que salir, mezclase cola gente y hacer un poco el mono por ahí...
Esta noche buena parte de la monería quiso disfrutar de forma vitalista del más que seguro decadente espectáculo del Robe Iniesta y su banda de ocasión.
Seguiremos informando.

Τριαντατρία / Treintaitrés

Γειά μας Δάσκαλε! / ¡Hasta siempre Compañero!

Περνάει η ζωή/ Pasa la vida

PATA NEGRA

Περνάει η ζωή, Περνάει η ζωή

Περνάει η ζωή και δεν έχεις παρατηρήσει πως έχεις ζήσει,

όταν περναέι η ζωή και δεν έχεις παρατηρήσει πως έχεις ζήσει,

όταν περνάει η ζωή , περνάει η ζωή.

Οι παραισθήσεις και τα όμορφα όνειρά σου, ολα ξεχνιούνται

Οι παραισθήσεις και τα όμορφα όνειρά σου, ολα ξεχνιούνται.

Περνάει η ζωή , όπως κυλάει και η ροή

όταν το ποτάμι ψάχνει την θάλασσα

κι εγώ αδιάφορος περπατώ όπου θελήσουν να με πάνε.

Και περνάει η αίγλη, περνάει η αίγλη.

Περνάει η αίγλη, μας τυφλώνει η αλαζονεία,

αλλά μία μέρα περνάει η αίγλη.

Και περνάει η αίγλη και βλέπεις οτι απ΄το έργο σου

ούτε η μνήμη πια δεν μένει

και βλέπεις οτι απ΄το έργο σου ούτε η μνήμη πια δεν μένει.

Και περνάει η ζωή , όπως κύλαει και η ροή

όταν το ποτάμι ψάχνει τη θάλασσα

κι εγώ αδιάφορος περπατώ όπου θελήσουν να με πάνε.

Y pasa la vida, pasa la vida.
Pasa la vida y no has notado que has vivido,
cuando pasa la vida y no has notado que has vivido,
cuando pasa la vida, pasa la vida.
Tus ilusiones y tus bellos sueños, todo se olvida
tus ilusiones y tus bellos sueños, todo se olvida.
Pasa la vida, igual que pasa la corriente
cuando el río busca el mar
y yo camino indiferente donde me quieran llevar.
Y pasa la gloria, pasa la gloria.
Pasa la gloria, nos ciega la soberbia,
pero un día pasa la gloria, nos ciega la soberbia ,
pero un día pasa la gloria.
Y pasa la gloria y ves que de tu obra
ya no queda ni la memoria
y ves que de tu obra ya no queda ni la memoria.
Y pasa la vida igual que pasa la corriente,
cuando el río busca el mar
y yo camino indiferente, donde me quieran llevar.

Τέλος καλοκαιριού/ fin del verano

Σιγά σιγά τελειώνει το καλοκαίρι, για μένα πιο φανερά από τη δευτέρα που επιστρέφω στην δουλειά ένα μήνα μετά... το είχα ξεχάσει κιόλας. Τελειώνουν επίσης και οι Ολυμπιακοί που διεξάγονται στην Κίνα και παρακολουθώ αρκετά στις δύσκολες ώρες που μεταδίδονται εδώ.
Αυτή τη στιγμή για παράδιγμα βλέπω τον αγώνα μπάσκετ ανάμεσα στην Ισπανία και την Λιθουανία. Αυτή η ομάδα, μαζί με της handball και hockey μας προσφέρουν τις καλύτερες στιγμές σε αθλήματα ομάδων. Κατά τα άλλα πάλι περιέργα αθλήματα που μόνο εδώ μπορείς να τα δεις.
Και όπως έγινε σχεδόν πέρυσι δεν πάτησα ακόμα παραλία εδώ, ευτυχώς πήγα στην θάλασσα σττη Μενόρκα, και μάλλον ακόμα θα προλάβω τον Καντάμπρικο αυτό σαββατοκύριακο. Και ΄γνωστά΄τα βράδυα της Χιχον πρέπει να προλάβω. Μπορεί το σάββατο να πάμε εκεί μιας που έχει καλές συναυλίες στο ΜΤΒ σαββατοκύριακο

Va acabándose ya el veranín, sobre todo para mí a partir del lunes ya de modo bastante claro, de vuelta al trabayu, casi después de un mes de folgar, ya ni me acordaba...
Y van terminando también las Olimpíadas de Pekín (ahora dizse "Beiyín"), que llevo siguiendo más o menos nestos horarios complicaos. Ahora por ejemplo estoy viendo los partidos de semifinales de basket y balonmano, que son las selecciones, junto con la de hockey, con las que más estoy disfrutando. Aparte de eso los típicos deportes "raros" que sólo puedes ver en los juegos y los "fracasos" del atletismo. Y las sorpresas en forma de grandes alegrías como la de Samuel Sánchez en ciclismo.
Por otro lao, otro verano como el pasao nel que no vuelvo a pisar las playas del Cantábrico, menos mal que hubo lo de Menorca. Y también voy camino de quedarme sin "pisar" la noche xixonesa,pero ye que después de tar allí trabayando tol añu casi se-y quitan a uno las ganas de ir. Pero probablemente me "estrene" mañana col conciertu esi de la Mtv, más que nada pa ver a los Planetas.

Ταξιδιάρα ψυχή

Ταξιδιάρα ψυχή

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας Μουσική: Γιώργος Καρράς Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο έχεις ξεχάσει που ακριβώς θέλεις να πας όσα και αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω να κάνεις βόλτες με το magic bus όσα και αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω να κάνεις βόλτες με το magic bus Ταξιδιάρα ψυχή, και αν θέλω δίπλα σου είναι δύσκολο να μένω, καιρός να δω την δικιά μου ζωή, σ'αυτό το ταξίδι δεν θα σε περιμένω. Θα ψωνιστώ, και κάποιο βράδυ, ότι έχω μέσα μου για σένα θα το σβήσω, είναι μονόδρομος ο δρόμος που΄χεις πάρει, και δεν σε βλέπω να γυρίζεις πίσω, είναι μονόδρομος ο δρόμος που΄χεις πάρει, και δεν σε βλέπω να γυρίζεις πίσω, Ταξιδιάρα ψυχή, και αν θέλω δίπλα σου είναι δύσκολο να μένω, καιρός να δω την δικιά μου ζωή, σ'αυτό το ταξίδι δεν θα σε περιμένω.

Καμάκι

Τι γέλιο αυτό που βρήκα στο you tube

Καλοκαιρινές επισκέψεις / Visitas veraniegas

Αρχές αυγούστου και ξεκινάνε ήδη οι συνήθεις καλοκαιρινές επισκέψεις από τους φίλους μας που μένουν έξω απ΄τον 'φυσικό παράδεισο' ...
Και τώρα πρώτοι στην σειρά είναι οι "Brujos" που έχουν πολλά και ευχάριστα νεα,κάποια από τα οποια έγιναν κατά το ταξίδι τους στη Ελλάδα το περασμένο Ιούνιο. Χθές το βράδυ συνκεντρωθήκαμε μαζί τους και με τον Χεσούς, που μόλις γύρισε κι αυτός απ΄την Ελλάδα, απ΄την Ήπειρο μάλιστα, και είχε επίσης πολλά να μας αφηγείται. Καθώς τους περιμέναμε ο Χεσούς κι εγώ τους ΄Μπρούχος' πίναμε σίδρα, και αφού ήρθαν ήπιαμε κι άλλα, και μετά για να συνοδεύσουμε το φάγητο πάλι κάποια μπουκάλια από το πράσινο ποτό ΄έπεφταν΄. Ωραίο και δροσιστικό αλλά στο τέλος λιγάκι μας πείραζε, τουλάχιστον εμένα. Πριν φύγουμε σπίτι καθήσαμε λίγο και ήπιαμε ένα 'τσουπίτο ντε ορούχο' στο κλασικό ΄Κα Μπελένιο, κουβεντιάζοντας για πολλά πράγματα, όπως για τις επιτυχίες του AOR των 70/80. Παντώς ήταν ώραιο βράδυ, και έστω κι για μία φορά με την κατάληλη θερμοκρασία, με πολύ κόσμο έξω στα μπαρ και σιδρερίες. Τέτοιες βραδυές βοηθάνε να περνάς καλύτερα το καλοκαίρι μέσα σ΄αυτή την πόλη, που παλιά ήταν εντελώς νεκρή αυτή την εποχή του χρόνου...

Llega Agosto y con él las habituales visitas de monos que habitan allende el "Paraíso" y que aparte de ver a la familia vienen a comprobar cómo aquel sigue igual de "Natural" y nosotros ídem pero un pelín más vieyos. Los primeros en caese por el "Oviedín del alma" fueron el Brujo y Señora, que además llegan con buenas nuevas, ya anticipadas, en dichoso estado, y con bastante que contar de su periplo Helénico (algo se dejó fuera del Bolg). Pa recibilos tábamos ayer Yésus, feliz tornáu también él de la Hélade ( y con mucho que contar igualmente) y el que esto teclea. Esperámoslos en Gascona tomando sidra, y como entraba muy fresca muy rica, seguimos tomando después con ellos, antes y durante la cena. Pa terminar la tarde-noche tuvimos nel "Clave-leño" tomando unos chupitinos y de tertulia animanda, repasando entre otras cosas los éxitos del AOR de los 70-80...

Ήδη 10 χρόνια/ 10 años ya

'Ενα ήσυχο νησί/ Una isla tranquila

25/7/2008
... Με ένα νοικοιασμένο ποδήλατο ξεκίνησα από την Θιουδαδέλα στις 11 το πρωί προς του Νότου του Νησιού ψάχνοντας αυτές τις 'παρθένες' αμμουδιές για τις οποίες τόσο καλά μιλάνε ο κόσμος, οι οδηγοί και στο ιντρενετ. Μέσα σε ένα πολύ αγροτικό περιβάλον κυκλοφορούσα άνετα, διοτι και τα αμάξια εκεί σέβονται αρκετά τα ποδήλατα, και ο δρόμος ήταν στενός αλλά και καλός. Οι πανέμορφες Macarella και η μικρή ΄αδερφή' της Macarelleta ήταν γεμάτες κόσμο, έστω και το πάρκιγκ ήταν λίγο έξω και έπρεπε να περπατήσεις... Μια βουτιά και συνέχισα το δρόμο μου από τα μονοπάτια, που γινόταν και πιο δύσκολα όσο προχωρούσα στην ακτή. Τελικά κουράστικα και την επείσης γνωστή Turqueta απλά την είδα λίγο απ' έξω και αποφάσισα να παω πάλι πίσω στην Θιουδαδέλα να φαω, και μετά από εκεί πήρα κατεύθηνση την Βόρεια πλευρά. Εκεί στην αμμουδιά Algaiarens , αρκετά μεγάλη και πιο ανοικτή από αυτές του Νότου, βρήκα μέρος και έκατσα 3 ώρες.
Ανάμεσα στους τουρίστες πολλοί είναι οι ιταλοι, σε ζευγάρια και οικογένιες, αλλά έχει πλέον αρκετούς άγγλους και κυρίως καταλανούς.

25-7-2008 Con una bici ("Gary Fisher")de alquiler salí de Ciutadella a las 11 de la mañana con la intención de dirigirme al sur a esas calas "vírgenes" de las que la gente, las guías e interné hablaban maravillas. La carretera, al estilo de las locales de Asturias, por un entorno muy rural, todo fincas con sus muros de piedra y olor a a cucho y fertilizantes. La circulación muy tranquila, los coches respetan a la bici, no te adelantan si no lo ven muy claro. La 1ª playa, Macarella, a la que llegué me decepcionó un poco, no por su belleza sino por lo llena que estaba ya a esas horas. Por un sendero, con la bici al llombu, me pasé a la "hermana pequeña" Macarelleta, tan guapa como en las guías pero más abarrotada que la anterior si cabe... Aún así planté el campamento a la sombra y me metí directo al agua, a "bucear" un poco por sus aguas cristalinas y ver peces de diversas formas, tamaños y colores... De entre los turistas destacan los italianos, parejas o matrimonios con hijos, aparte de los catalanes, que aquí son legión... Desde allí seguí con la bici por un sendero que se iba complicando según subía. Después de dar bastantes vueltas, llevame un caída de recuerdo, varios raspiones nas piernas y desorientame conseguí topar el sendero correcto que llevaba a la Cala en Turqueta, pero al vela tan llena como las anteriores decidí dar la vuelta pa Ciudadella, comer allí y pola tarde cambié rumbo al norte, a las playas de la zona Morell, que son más amplias y un pelín menos recogidas, pero en las que por lo menos había sitio. Na de Algaiarens quedéme el resto de la tarde.