Τα φώτα που σβήνουν/Luces que se apagan

Τέτοιο καιρό έχουμε τις τελευταίες μέρες εδώ στο Οβιεδογραδ, με το βαρετό, έστω και συνηθισμένο, γκρι χρώμα πάντα μπροστά στο παράθυρό μου, λες και έσβησαν 'τα φώτα' με τα οποία είχαμε έρθει απ΄την Ελλάδα. Κι όμως δεν σταματάω να ακούω τον δισκο του συνγκροτήματος που ονομάζεται έτσι ακριβώς ΄Τα φώτα που σβήνουν΄. Τον δίσκο΄η γή απ΄τα αστέρια' τον πήρα στην Αθήνα και δεν τον είχα ξανακούσει, ενώ τον πρώτο τους τον γνώριζα ήδη και μ΄αρεσε. Αυτός όμως μου φαίνεται καλύτερος, πιο ροκ, κάπως μου θυμίζει τον τελευταίο των Ξύλινων Σπαθιών. Το γκρουπ διαλύθηκε το 2002 κι όμως διάβαζα κάπου στο ιντερνετ οτι μπορεί να ξαναβγάζουν καιμούπιο δίσκο, καλό θα ήταν... Κατά τα άλλα η δουλειά συνεχίζει καλά εκεί στο χιχονγραδ στην βιβλιοθήκη, τακτοπιόντας παλιά τεύχη, κυρίως από οικονομία και ιστορία, αρκετά ενδιαφέροντα τα περισσότερα. το μόνο κακό και πάλι η καθημερινή διαδρομή 1'3ο ώρα να πάω και άλλη 1΄30 να γυρίσω. Τουλάχιστον έτσι μπορώ και να διαβάζω κάτι(όταν δεν κοιμιέμαι βέβαια) στο τρένο...
Από καινούρια ταξίδια, άρχισα σιγά σιγά να κανονίζω για μία επίσκεψη στα Κανάρια Νησιά τον Ιούλιο. Το είχα σκεφτεί πολλές φορές και φέτος φαίνεται πως η ευκαιρία είναι κατάληλη. Πιο πιθανό να παω στην Τενερίφη, και να κάτσω γύρο στις δέκα μέρες.Θα δούμε.

Llevamos unos días bastante grises aquí en Oviedograd, ya parece que se va apagando la luz con la que llegué de Grecia, y su positiva influencia va remitiendo lentamente. Lo que no remite es la música que me traje de allí, la de un grupo precisamente llamado así "Las luces que se apagan"(Ta fota pu sbinun) que ya conocía de hace años, por un alumno mío que había traído a clase su primer disco. el que yo compré ahora en Atenas es el 2º(y último), bastante roquero, y lo llevo los últimos días en el mp3, machacándolo gustosamente. También vino con éste diverso material musical, antiguo y moderno, pero no me enganchó tanto. Por lo demás todo sigue su curso más o menos, las salidas nocturnas habituales de fin de semana, el pasado con la agradable compañía de cierta pareja pucelana que nos traía buenas nuevas. Y este viernes fui prestosamente agasajado por un afamado cervecero de Colloto. Además comencé ya a preparar poco a poco un posible viaje a las islas afortunadas, pa Julio, veremos ver en que queda la cosa al final.

Πενταήμερο στον ήλιο (της Αθήνας)/ 5 días al sol (de Atenas)(2)

Μερικά συνέβηκαν αυτές τις μέρες στην Αθήνα: ένας καβγάς στα Εχάρχεια ανάμεσα ενος τύπου και ενός σκύλου που τελειώνει με μαχαιριά από δήθεν πρεζόνια στον τύπο, και μερικά μπουκάλια που μας πέφτουν στα πόδια... Κι όλα αυτά καθώς λέγαμε στον Guaje για το πόσο ασφαλής είναι η πόλη, παρόλου που στον επισκέπτη την πρώτη φορά μπορεί να φανεί αλλιώς. Μετά ήπιαμε ούζο να χαλαρώσουμε και λίγο, και το ένα καραφάκι που μας περίσσεψε το πήραμε μαζί μας με σκοπό να το τελειώσουμε στο δωμάτιο. Τον κουβαλήσαμε μέχρι το τελευταίο μας βράδυ που το ήπιαμε στο σπίτι της φίλης μας, μίας που θέλαμε να φύγουμε ΄με καλή γεύση΄. Το αρχαιλογικό Μουσείο το είδαμε τελικά... απ΄έξω , αφού δεν θέλαμε οι τσιγκούνιδες να πληρώσουμε τα 8 ευρο εισιτήριο. Ωραία αγάλματα είχε όμως εκεί μπροστά στην είσοδο. Στο Σούνιο αγγίξαμε τη θάλασσα που το βράδυ κρυβότανε στο Μικρολίμανο...

Algunas cosas de las que pasaron en estos días atenienses:
Una pelea entre un muchacho y un perro que terminó en apuñalamiento por parte de unos "cucos" al muchacho en cuestión, además de lanzamiento de botellas varias, una de las cuales cayó a nuestros pies. Todo estó pasaba mientras le comentábamos al Guaje que la ciudad era muy tranquila, a pesar de que pudiera parecer lo contrario, a primera vista... Después para relajarnos nos fuimos a beber ouzo y picar algo. De las botellinas del líquido blanco una quedó medio entera, así que nos la llevamos, con la intención de terminarla en la habitación del albergue en donde nos quedamos la 1ª noche. Al final dimos cuenta de ella nuestra última noche, ya en casa de nuestra amiga y anfitriona (sin conseguir que nos ayudara a terminarla), para marcharnos con buen sabor de boca... El Museo Arqueológico finalmente conseguimos verlo... por fuera, ya que nos resistimos (en plan un poco rata) a pagar los 8 euros de entrada. Nos contentamos con la bella fachada y unas curiosas y un pelín inquietantes estatuas que había en el exterior. En Sunio conseguimos tocar el Mar que se nos negaba la noche anterior en Mikrolimano, oculto entre tanto chiringuito y tanto yate...




Το ούζο που μας συνόδευε / El Ouzo nos acompañaba














Μια σταση στη διαδρομή μας/Un alto en el camino

Πενταήμερο στον ήλιο (της Αθήνας)/ 5 días al sol (de Atenas)(1)

Επιτέλους 5 Χρόνια μετά, έστω και μόνο για 5 μέρες.
Μόλις έχω επιστρέψει από ένα πενταήμερο στην Αθήνα, που τόσο πολύ το χρειαζόμουν. Ηταν λίγο αλλά αρκετό για να γυρίσω πάλι εδώ με πολλά κέφια να ξαναπάω σε λίγο. Είχα κάπως ξεχάσει τα καλά της χώρας αυτής και ειδικά του κόσμου της. Την Αθήνα την βρήκα λίγο διαφορετική και πιο όμορφη αλλά περίπου ίδια (όπως και η καλή φίλη που μας φιλοξένισε) από την προηγούμενη φορά. Περπατήσαμε τους δρόμους του κέντρου και χαζέψαμε και τα πασίγνωστα μνημεία, φάγαμε γύρους, ήπιαμε ούζο στα Εξάρχεια, μπύρες στον Πειραιά, κρασιά στο γκάζι, μπόντκα και "γιν" στο Νίξον...
Είμαι ακόμα κουρασμένος και δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτά που περάσαμε ο Guaje Merucu και εγώ. Ας μιλήσουν και οι φωτογραφίες καλύτερα:


Por fin de nuevo en Grecia, casi 5 años después, aunque sólo fuera para quedarnos 5 días en la metrópoli ateniense. Todavía estoy cansado del viaje y de las pateadas que nos metimos por el centro de la ciudad, pero encantado y con muchas ganas de volver. Ya casi me había olvidado de lo bueno de ese país y de lo mejor de su gente, pero esta breve estancia me deja de nuevo sensaciones muy agradables, otra especie de "enganche" de esos ambientes y de esa vida a veces relajada y a veces frenética. De nuevo volví a "beneficiarme" de la hospitalidad griega, en este caso concreto de la de una buena amiga y su familia que se portaron de maravilla conmigo de nuevo y con el Guaje Merucu, que me acompañaba y "debutaba" en la experiencia helena. Hicimos el turisteo típico de la Acrópolis y demás "piedras", fuimos al Cabo Sunio, pero también bebimos frapé relajadamente con la "juventud" en Miajil Voda y en Thisio, comimos pita-gyros en Plaka, ouzo con nuestra anfitriona en Exarjia, vino y tapas en Gazi, una birra en el Pireo (adivinando el mar...), y pasaron más cosas que ya contaré en otras entradas, pero sobre todo nos reímos bastante y disfrutamos de la estancia.Para muestra un botón:

Γυρίζοντας (χαρούμενοι)την πόλη / Dando vueltas (alegres) por la ciudad
Η ατέλειωτη θέα/ La ciudad inabarcable
Η θάλασσα "πιάτο" στο Σούνιο/ La mar como un plato en Sunio


Τα νέα και τα παλιά/ Lo viejo y lo nuevo














Αντίφα/Atenas antifa

Undertones και χιχονγραδ

Εδώ και μία εβδομάδα απολάυσαμε την φοβερή συναυλία των Undertones στο χιχονγραδ. Το συγκρότημα έπαιξε όλα τα hits του (teenage kicks, here comes the summer, Jimmy Jimmy!!) και μερικά από τον τελευταίο δίσκο του 2003. Η φωνή του τραγουδιστή ακουγόταν σχεδόν όπως στις ηχωγραφήσεις των 70, και ο τύπος ήταν όλη την συναυλία πολύ ενεργητικός, λες και ήτανε 30 χρονών... Το μόνο άσχημο, ο καιρός(και πάλι) που έκανε έξω εκείνο το βράδυ, τρελός αέρας και βροχή . Το πάθαμε μέχρι να φτάσουμε στο club, μετά όμως δεν μας ένοιασε καθόλου...

Hace una semana disfrutamos a lo lindo del recital de los Undertones en xixiongrad, coreando todos los hits y moviendo el esqueleto al ritmo de sus melodías. Antes de llegar sufrimos de manera considerable las inclemencias de un tiempo desagradable, después del concierto ya no nos importó tanto, o igual ye que ni nos enteramos...

Μέρες Χαλαζίου/ Giorni di grandine/Días de Granizo

Με τις κλιματολογικές συνθήκες που έχουμε αυτή την εβδομάδα το καλύτερο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να μείνει σπίτι να ακούει μουσική καθώς βλέπει πώς πέφτει το χαλάζι...
Con queste condizioni climatologiche il meglio che si puo fare è restare a casa ad ascoltare musica mentre si vede la grandine cadere copiosa...
Con estos días de condiciones climatológicas adversas lo mejor ye quedase en casa escuchando música mientras el granizo golpea con fuerza na ventana...

Λονδινο/Londra/Londón (3)

Ακολουθεί το τρίτο και τελευταίο μέρος της φωτογραφικής περιγραφής από το ταξίδι μου στο Λονδίνο, και φτάνει πιστεύω για μία τόσο μικρή επίσκεψη. Οι εντυπώσεις μπορώ να πω οτι είναι όλες θετικές, όσο για την πόλη τόσο για τον κόσμο της. Τα καλύτερα μου φάνηκαν η ευγενικότητα, η γενική τάξη (με την καλή έννοια) , οι ωραίες κοπέλες παντού, και τα pubs... απ' τα χειρότερα τα κλασικά σε μία μεγαλούπολη, όπου να περπατάς πλήθος και η υπερβολική κατανάλωση που σου κάνει να νιώθεις τη κάθε στιγμή σαν να είσαι σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο. Κι όμως σίγουρα θα ξαναπάω, να καταναλώνω κι εγώ...
Πετώντας προς το σπίτι/ Volando vengo (a casa) / Volando verso casaΗ γκαγιέγκα και η πειραιώτησα πάντα ίδιες /La galega y la ateniense igual que siempre

Να κι ο Περικλής/ Un tal Pericles / Un certo Pericles
Picadilly??
(αστυνομική)μουσική στο Buckingham/ Música (policial) en Buckingham / Musica(poliziesca) a Buckingham
Fish, chips, ales,Top Cat and Officer Dibble
Ales, Ales !!!
Να η Δικιά μουΟδός !!! / ¡Coño la mi calle! / La mia strada , cazzo!!


Este fue el último capítulo del reportaje fotográfico de mi viaje londinense, como se puede intuir por las fotos las impresiones de la City son muy positivas, con excepciones, las típicas de estas megalópolis. Me gustó bastante la (buena) educación de la gente, el orden(bien entendido) y cómo no las pícaras "ovunque" y los pubs... de lo negativo el agobio de las muchedumbres (menor que en otras capitales), y el excesivo consumismo, que hace que te sientas a todas horas como en un inmenso centro comercial. Pero repetiré seguro, y a consumir también yo, je,je...

ΜΟΥΣΙΚΗ : Madness "Wonderful" Δεν υπαρχουν πιά τέτοια γρουπς αραγέ;
Banda sonora : Madness "Wonderful" ¿Por qué ya no hay grupos así?

Λονδινο/Londra/Londón (2)

Κλιματολογικές δυσκολίες να πετάξουμε/ Ciertas complicaciones climatológicas nel despegue
Η (εντυποσιακή)Βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου/La(impresionante) biblioteca del Museo Británico
Ένας (φιλόξενος)Πατρινός στο Σίτι/Un griegu(bien hospitalariu) na City
Ένας αστουριάνος μπροστά στον Τάμεση/Un asturianín ante el Támesis
Το pub όπου, έτσι λένε οι οδηγοί, έπινε 'παιντς' και ο Μάρξ(ο Καρόλος)/El pub donde, según alguna guía, tomaba sus pintas el tal Marx (el Carlos). Un sitio guapo y acogedor
Κάπου ανάμεσα στην πλατεία Λέστερ και Τράφαλκγαρ/Una calle entre las plazas Leicester y Trafalgar(no me acuerdo del nombre)

Η γέφυρα του Μιλένιουμ/ El puente del Milenio

Ο Λούτσο και οι Bobbies μπροστά από το Big Ben/ Lucio and the Bobbies delante del Big Ben

Επισκέπτοντας το Λονδίνο (1) / Visitando Londra (1)

Μόλις σήμερα γύρισα από το Λονδινο, όπου επιτέλους πήγα για πρώτη φορά. Τά πέρασα πολύ καλά αυτές τις τρεις μέρες επισκέπτοντας την πόλη, τουλάχιστον μερικά μέρη της. Πιστεύω πως πρόλαβα να δω τα περισσότερα από αυτά που είχα σχεδιάσει πριν παω. Πέρα από αυτό , και πιο σημαντικό είναι οτι συνάντησα εκεί μερικούς φίλους που είχα αρκετά χρόνια να τους δω.
Apena sono tornato da Londra, dove sono (finalmente) stato per la prima volta , per tre giorni. Ho potuto vedere proprio tutto quello che avevo pensato prima di andare, o almeno la maggior parte. Mi è piaciuto molto però rivedere dei vechi amici i quali non sentivo da tanti anni.
Acabo de volver de mi primera visita londinense(por fin), después de tres días en los que me lo pasé muy bien viendo prácticamente la mayoría de lo que tenía planeao antes de marchar, que ya ye mucho porque nel mapa las distancias siempre son menores... Aparte de eso prestome un montón volver a ver a unos amigos a los que hacía ya ciertos años que no veía.

Πάλι στον μπάγκο/Ancora Panchina/Al banquillo

Από τη δευτέρα και πάλι θα είμαι στον μπάγκο, σαν τον αναφερομένο τερματοφύλακα, να περιμένω να τραυματιστεί 'ο βασικός'...
Da domani mi ritroverò in panchina, proprio come quell portiere, ad aspettare l'infortunio del titolare...
De nuevo al banquillo de portero reserva, hasta que se vuelva a "lesionar" el titular...
Μέχρι και χτές εδώ ήταν η προσωρινή μου θέση .
Mi puesto provisional hasta mañana mismo.
Il mio posto... fino a domani

"Cynico" Carnevale

Ieri sera finalmente siamo andati Beat e io nel concerto dei Cynics a Xixongrad, anche meglio dire dei mezzo-Cynics, visto che soltanto c'era la solita coppia Kastelic-Kostellich, il cantante e il chitarrista, col aiuto di due ragazzi locali, i quali se la hanno cavata molto bravi. Il suono era abbastanza buono, anche se la prima parte la chitarra si sentiva un pò bassa. Suonarono tutti i loro "hits", almeno quelli che già conoscevo : "Baby what's wrong?", "Close to me", "Now I'm alone"... ma anche dei nuovi brani che stano parando proprio a xixongrad questi giorn, venuti precisamente per registrare il nuovo loro cd. Alla metà ha presso il basso Jorge dei Dr.Explosion e allora tutto e diventato un pò più "punk"(sixties), finindo il concerto nel miglior modo con i cover della Velvet Underground e anche dei ¡Beatles! , sembrando assai una pazza jam session...
Poi ieri sera c' era anche Carnevale a Xixongrad, e quando finì la musica dei Cynics cominciarono a arrivare tanti con maschere, cioè i soliti Cowboys, streghe, poliziotti, superheroes... E con voglia di rimanere ci siamo dovuti andare via giache Beat aveva portato la machina e allora non poteva bere, peccato...
Τελικά πήγαμε Ο Beat κι εγώ στη συναυλία των Cynics στο χιχονγραδ, αν και καλύτερα να πω στων μισό Cynics μιας που μόνο παίξανε οι συνηθισμένη Kostellich-Kastelic, κιθαριστας/τραγουδιστής, με την βοήθεια αυτή την φορά δυο ντόπιων μουσικών,ο ένας στον μπάσο και ο άλλος στα drums. Παίξανε σχεδόν όλα τα πιο γνωστά κομμάτια τους, μαζί με κάτι καινούρια που θα ηχογράψουν αυτές τις μέρες στο χιχονγραδ. Ο ήχος ήταν αρκετά καλός, με την εξέρεση της κιθάρας που στην αρχή ακουγόταν πολύ χαμηλά. Οι συναυλία τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο, με covers των Velvet Underground αλλά και των Beatles! μετά από περίπου δυο ώρες από ΄ζεστό΄garage που κάποιες φορές γινόταν πιο 70 ροκ, κάποιες άλλες πιο ποπ, και επιπλέον punk(sixties). Επειδή ήταν και Καρναβάλι προς το τέλος της συναυλίας άρχισαν να μπουν στο μπαρ πολλά άτομα με μάσκες, καλά τα κλασικά > μάγισσες, νοσοκόμες, καουμπόηδες και ινδιάνοι, και τότε που ξεκινούσε ένα μεγάλο πάρτυ τότε λοιπόν ήταν η ώρα να φύγουμε εμείς...

En esta ocasión no hubo marcha atrás de ningún tipo y pude por fin ver a los Cynics por primera vez en directo. Aunque lo más exacto sería decir que vi a la mitá de los Cynics, el vocalista-armónica Kastelic y el guitarrista Kostelich, con el apoyo de un bajista local, que no conocía y del "pluriempleado" Pibli a la batera.
Fuimos Beat y un servidor al Savoy de xixongrad, llegamos allí con bastante antelación, así que entramos en un chigre colindante, con puerta giratoria y aspecto general de pub inglés elegante. Ingerimos un par de cañas , yo un pincho, y ambos la tapa de cortesía(algo no muy frecuente por estos pagos), calamares en su tinta,y un cafetín para que no decayera el ánimo. A falta de un cuarto de hora entramos en el savoy y mientras arrancaba la maquinaria musical nos acodamos a la barra y dimos cuenta de alguna que otra birra (sin alcohol para Beat que conducía). A continuación disfrutamos de un gran concierto, nel que tocaron practicamente todos sus "hits" del directo cuya portada colgué na entrada anterior, y además tocaron unas cuantas de las nuevas que van a grabar- o ya grabaron-(no lo sé) nel estudio de Jorge Explosion. Precisamente hacia la mitá del concierto subióse éste al escenario y garró el bajo para tocar hasta el final, dándole un toque más (sixtie) punk a las canciones. El colofón vino con versiones de la Velvet e incluso una de los Beatles!, para cerrar una gran fiesta de rock´n´roll, que para el resto continuaba. Además como era Carnaval (en sus fechas normales, no como el "nuestro") hacia el final empezó a entrar gente disfrazada, de lo más típico (vaqueros, indios, enfermeras, brujas) pero también alguno que otro original, como un par de tías de Loeb(el de los rallies) y copiloto, con monos de Citroen auténticos, o un luchador mejicano, en plan El Santo, bastante currao. La cosa prometía, pero nosotros tuvimos que pirarnos. El fin de semana será la nuestra.

Cacharro veloz...

Parece ser que mañana iremos Beat y un servidor de ustedes (y los que se apunten) a ver a estos muchachotes gringos que le dan al rock de garaje. Por lo visto andan por estos lares para grabar un nuevo disco en los estudios del de Doctor Explosión en Xixóngrad. Y hay programado por lo tanto un concierto musical en el Savoy para las diez de la noche, en plenas fiestas Antroxeras, con lo que habrá que portar con nos alguna caretilla por si lo requiere la ocasión.

Queda pues cancelada la excursión de pallá del Huerna, o más bien aplazada pa una fecha más idónea, tanto para nosotros como para el anfitrión.

Ayer mientras llovía la de dios y algo más pasamos la noche atechaos, aunque también bebiendo algún que otro "cacharro veloz" (genial título pa un blog, como propuso alguno), tratando de olvidar la severa derrota fubolera (media hora me llevó) y anhelando victorias de otra índole que no llegarían, como los demás, me imagino...

Μάλλον αύριο θα πάμε μαζί με τον Beat (κι όσοι θέλουν) να δούμε αυτό το ΄ιστορικό' αμερικάνικο garage συγκρότημα που παίζει το βράδυ στο χιχονγραδ, μέσα στις γιορτές των αποκριών. The Cynics είναι στα μέρη μας να ηχογράψουν τον καινούριο τους δίσκο. Νομίζω πως θα γίνει ένα ωραίο ροκ' ν' ρολ παρτυ και να είμαστε κι εμείς παρόντες.