martes, octubre 16, 2007

Send me a postcard



Genial grupo y tremenda canción

Φοβερό συγκρότημα και τραγούδι

P.S. : En breve espero poder contar ya con interné en casa y seguir actualizando con mis chorradas varias.

P.S. : Ελπίζω σύντομα να έχω ιντερνετ στο σπίτι και να μπορέσω να συνεχίζω να γράφω τις συνηθισμένες μαλακίες μου.

lunes, septiembre 24, 2007

Σαν Ματέο/ 9 días al sol (y sombra)




Μουσική > "La Radiolina"-M.Chao (ευχαριστώ στον D.)
Μετά τον ιταλικό γάμο, η σειρά της φιέστας ομπετένσε, 9 μέρες πανηγύρι, ποτά, φαγητό και chiringuitos. Ήρθε να μας δει και να περάσει αυτές τις μέρες εδώ η καλή φίλη μας η Α., που έφερε μαζί της την χαρά και την καλή τρέλα της. Ελπίζω να τα πέρασε καλά, αλλά μου φαίνεται πως δεν θα πατήσει ξανά αυτή την πόλη για Σαν Ματέο...
Συναντήσαμε επείσης και την οικογένια Κ, ολόκληρη, με τα δυο νεα και ωραία μέλη της, γεμάτα και αυτά χαρά και τρέλα...
Τώρα μετά από το πολύ ποτό, περπάτημα, ξενυχτι και τα λοιπά μόνο θέλω να ξεκουράζομαι
και να γεμίζω ξανά το "κενό" αυτό που μου άφησαν οι γιορτές.

Banda Sonora: "La Radiolina"-M.Chao (gracias D.) Infinita tristeza, dice una canción de este disco... yo lo cambiaría por infinito vacío y agotamiento que me dejan las fiestas de san mateo, aprovechadas casi al máximo como en otras temporadas, en las que sin embargo el cuerpo aguantaba lo que le echaran... Aunque fue más o menos lo mismo de siempre, dieron para bastante los 9 días en cuestión. Tuve la agradable visita de una querida amiga, que me contagió un poco de su alegría durante su estancia(espero que se lo pasara bien, aunque me parece que no repetirá en s.mateo). También cargados de alegría llegaron los nuevos miembros de la familia K., que tuvieron el honor de visitar la mítica caleyina(aunque en lugar de comer durmieron). Sus progenitores esta vez no pudieron disfrutar de las noches mateínas, pero no creo que lo echaran de menos. Y por lo demás, lo típico, los tópicos reencuentros con gente a la que hace siglos que no ves (pero como en san mateo sale to dios...) y "encontronazos"(fugaces) con amores frustados varios, antiguos y recientes, a la vera del Pinón...

sábado, septiembre 15, 2007

Γάμος στην Τοσκάνα

Εδώ το πρώτο κεφάλαιο του πενταήμερου μας στην Τοσκάνα. Πήγαμε εκεί κυρίως για το γάμο της φίλης μας της Λαόυρας, αλλά κάναμε κι άλλα, και προλάβαμε ακόμα να δούμε τις φίλες μας τις 'πισάνες', και σίγουρα περάσαμε πολύ καλές στιγμές. Ας μιλούν οι φωτογραφίες >
Aquí la primera entrega de los 5 días toscanos. En principio el objetivo del viaje era acudir a la boda de nuestra amiga Laura, pero hubo más, con visita incluída a nuestras "pisanas" y, como no, a un "birrificio artigianale" en Florencia. Sobra decir que lo pasamos como dios...
"I vitelloni" / "Los cuatro magníficos"
Από το κάστρο της Μουνιάνας(όπου έγινε ο γάμος) / Vista desde el castillo de Mugnana
Chela -pose
Η γεννιά της 98-99 / Los del 98-99

lunes, septiembre 10, 2007

Mudanza



Estuve todo el mes de agosto muy liao con historias varias. Además sigo con problemas en el pc de casa paterna y por eso no pude actualizar este blog. Primero me marché a una boda en Toscana, de la que espero poder hacer un post aquí y dar buena cuenta fotográfica. Y la semana pasada conseguí ya por fin concretar mi independencia con el consiguiente translado y mudanza, aunque tan sólo a unos trescientos metros más arriba del hogar familiar. Así que entre una cosa y otra no tengo tiempo pa ná. Poco a poco me voy habituando a mi nueva condición de amo de casa y solvento las diferentes labores como buenamente puedo, pero me lo paso bastante bien la verdá... Entre todo ello seguí cumpliendo años, asentandome cada vez más en la treintena...

Y en apenas cinco días ya tenemos el arranque de las fiestas mateínas, que no nos traerán ninguna novedad importante, pero que seguro que la armamos considerablemente como todos los años.
Seguiremos informando.
fra poco "salirò" delle fotografie e tutta l' informazione sui cinque giorni in Toscana e sull matrimonio al Castello di Munakia (scusa, di Mugnana). Questi giorni non ce la facio con il trasloco (soltanto 300 metri però...) e con questa nuova situazione di padrone di casa. Alla fine è arrivata la emancipazione... meglio tardi che mai...

miércoles, agosto 01, 2007

SURVIVAL

Σήμερα αγόρασα (επιτέλους!!)τον πρώτο δίσκο reggae που είχα ακούσει εδώ και πολλά χρόνια, το Survival του Bob Marley, με το εξώφυλο αυτό που τόσο με εντυποσιάστηκε τότε στο Lp Vinyl που μας είχε φέρει σπίτι η θεία μας. Ακόμα πιστεύω πως είναι από τους καλύτερους δίσκους που έχουν ηχωγραφτεί ποτέ, και για μένα ο καλύτερος του Βοβ, πλεον και μπορεί να είναι έτσι επειδή μου φέρνει ώραιες αναμνήσεις. Ξεχωρίζω απ΄όλα το τργαούδι "Africa Unite", κι όμως τα υπόλοιπα είναι επίσης καταπληκτικά!

Hoy compré (por fin) el cd original del primer disco de reggae que escuché, ya hace un montón de años, el Survival de Bob Marley, que nos trajo por casa mi tía, en vinilo con esa portada maravillosa (más me parecía entonces). ¡Menuda revolución! Todavía hoy me sigue pareciendo de los mejores discos de la historia, y para mí ye el mejor de Marley,seguro que porque también lo tengo asociado a buenos recuerdos. Me encanta sobre todo "Africa Unite", aunque todo el disco ye irrepetible.
So much trouble in the worlddd.....

BROTHER YOU' RE RIGHT, YOU`RE RIGHT.... WE GONNA FIGHT, WE' LL HAVE TO FIGHT, WE GONNA FIGHT FOR OUR RIGHTS...

THEY DON'T WANT TO SEE US UNITE...TOP RANKIN', TOP RANKIN' , ARE YOU SKANKIN...

lunes, julio 30, 2007

Τενερίφη/Tenerife I

Λα Λαγούνα/"vamos a Chambao y luego Lagunita y lo que caiga..."
Ιστορικό κεντρο της Λα Λαγούνα/Casco antiguo de La Laguna
΄Φυσικό΄κολυμβητήριο στο Μπαχαμάρ/ Piscina"natural" en Bajamar
΄Λας Τερεσίτας΄η παραλία της Σάντα Κρούθ/"Las Teresitas", la playa de Sta. Cruz
Spiderman y el Real Madrid...
Τοπικά Ποτά/Birras y vinos de la isla

viernes, julio 13, 2007

αρχαία ποιηματάκια/poemillas arcaicos griegos


Unos poemillas griegos escritos allá entre el siglo 7 y el 5 antes de nuestra era.

Αρχίλοχος / Arquíloco de Paros


ὡς Πανελλήνων ὀϊζὺς ἐς Θάσον συνέδραμεν.

Así en Tasos confluyó la basura de toda Grecia.


οὔτε τι γὰρ κλαίων ἰήσομαι οὔτε κάκιον
θήσω τερπωλὰς καὶ θαλίας ἐφέπων.

Porque ni llorando remediaré nada, ni nada
empeoraré dándome a placeres y festejos.

Αλκαίος / Alceo de Mitilene

οίνος γαρ ανθρώπω δίοπρον

El vino, pues, es el espejo del hombre.

δέξαι με κωμάσδονταντα, δέξαι, λίσσομαι σε, λίσσομαι.

¡Abre, que vengo de ronda, abre, te lo pido, te lo pido!


Teognis de Megara

Goza de tu juventud, corazón mío. Prontó serán
otros los hombres y, ya muerto, yo seré negra tierra.

-----------------------------------------------------


No anhelo quedar recostado en un túmulo regio

una vez haya muerto; quisiera gozar cualquier bien mientras vivo.

Tapices y zarzas ofrecen igual cobertor a un cadáver.
La madera le resulta a la vez algo duro y mullido.

martes, julio 10, 2007

Προσς τα Κανάρια/ Rumbo a les Canaries


Σιγά σιγά ετοιμάζομαι για το ταξίδι στα κανάρια Νησιά. Μόνο πέντε μέρες λείπουν και δεν βλέπω την ώρα να πετάω! Ετσι ελπίζω να περάσει η εβδοάδα το πιο γρύγορο γιατί όντως το έχω ανάγκη να παω εκεί να ξεκουραστώ στην παραλία και να γνωρίζω και τα ωραία μέρη αλλά και τον ωραίο κόσμο του νησιού της Τενερίφης. Επίσης θέλω και να νοιώσω λίγο το καλοκαίρι με την καλή θερμοκρασία που μέχρι στιγμής δεν έχουμε αγγίξει σχεδόν καθόλου εδώ στον Βορά...
Την περασμένη παρασκευή έχει ξεκινήσει στο Χιχονγραδ το Φεστιβάλ΄Μαύρη Εβδομάδα aλλά ακόμα δεν προλάβαμε να πάμε. Μεχρι την κυριακή που κρατάει θα έχουμε ακόμα ευκαιρία να πατάμε κάποιο βραδάκι εκεί, για να δούμε κάποια συναυλία η να αγοράσουμε ΄μαύρα βιβλία΄ή απλά να πιούμε κάτι.
Μετά τον Β.Μονταλμπάν εδώ και δύο εβδομάδες είναι η σειρά του πάλι αγαπημένου μου Ατσάγα, και αφού πρώτα διάβασα το τελευταίο του μυθιστορήματος, αυτές τις μέρες είμαι με ένα παλιό του βιβλίο από διαφορετικά αλλά και ωραία διηγήματα στο οποίο παίζει με τα γράματα του Αλφάβητου και τα κάνει να γίνουν ζωντανά. Έχει ένα στυλ αυτός ο συγγραφέας πολύ χαλαρός, απλός αλλά και συγκεκριμένος, και από οτι ξέρω έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά. Αμα έχετε ευκαιρίαδιαβάστε κάποιο βιβλίο του, ακι σίγουρα θα το ευχαριστείτε!

Ultimo ya los preparativos del viaje a las Islas Afortunadas, en concreto a Tenerife, y ya tengo unas ganas tremendas de marchar, de descansar allí un poco tirao na playa o donde sea, con un calor que espero que tampoco llegue a ser agobiante, y aprovechar para romper con la inevitable rutina de oviedograd y xixongrad(trabayu-casa-casa-trabayu). Ya de paso intentaremos conocer un poco los parajes tinerfeños, las comidas y todo lo que la isla nos ofrezca, aunque sea con cantos de sirena... Y aunque, no lo escriba muy convencido de mí mismo procuraré de moderarme lo máximo posible con la ingesta de bebidas alcohólicas, y leeré algo, siempre a la sombra. Y hablando de lecturas, toy enfrascáu últimamente con Bernardo Atxaga, otro de mis preferidos, junto con Montalbán aquí ya referenciao. Su estilo me encanta, es de una aparente sencillez que sin embargo no le impide desarrollar historias complejas, pero con una gran concisión. En general yo su literatura la definiría como plácida, agradable, puesto que aunque parezca una perogrullada es lo que me produce leer sus libros, una calma agradable, que sin embargo no me impide "devorarlos" con auténtica ansia. Ambos, Montalbán y Atxaga, son ya dos viejos amigos desde mis comienzos universitarios (va pa tres lustros) que siempre se dejan caer con novedades prestosas, como ese "Hijo del acordeonista"que me tuvo enganchao hasta la semana pasada. Y mientras, arrancó el viernes otra "Semana Negra", que de momento no pudimos visitar, pero que sinceramente no creo que nos ofrezca ya nada nuevo. Aún así habrá que pasase por allí algún día de éstos antes del fin de semana, que ya será difícil de moverse por allí como el tiempo acompañe.
Ah, se me olvidaba, el sábado disfrutamos una parrillada muy guapa en Villayu, en la que casi por primera vez, y sin que sirva de precedente, predominó el pescao sobre la carne, y en la que el orbayu nos respetó durante toda la tarde. Al acabar unos tiraron pa Nava y el resto volvimos pa Oviedograd, no sin antes para pol camín en una romería cercana, la de Premoño, en la que el ambiente no taba del todo mal, pero adolecía un poco de juventú. Tomamos unos cacharrinos viendo a las orquestas Asia y Topacio y a seguir la fiesta polos bares de siempre.

Que continúe bien la semana.


domingo, julio 01, 2007


Πάλι ανανεώνω αυτό το μπλογκ την κυριακή, την μοναδική μέρα που κάθομαι λίγο στο σπίτι και έχω χρόνο για να γράψω κάτι εδώ. Και επείσης πάλι την κυριακή ξαναπαίρνω το ποδήλατο μου(το ένα απ΄τα δύο) και παώ βόλτα να υδρώνομαι λίγο και να παίρνω και λίγο καθαρό αέρα. Σήμερα ανέβηκα στο υψηλότερο σημείο της πόλης, το βουνό Ναράνκο. Το έχω κάνει εκατό φορές (μάλλον χίλιες)και όμως κάθε φορά μου αρέσει πιο πολύ αλλά ταυτόχρονα μου φαίνετια πως δυσκολεύομαι και περισότερο με την ανηφόρα αυτή. Επάνω έχει την καλύτερη θέα της πόλης, και άμα έχεις ανέβει με ποδήλατο σίγουρα την απολαύεις πιο πολύ.
Πριν είχα παέι με τον αδερφό μου σε ένα εμπορικό αθλητικό κατάστημα να ξοδέψουμε λίγα φράγκα μια που σήμερα ξεκινούσαν (κι άλλες) οι εκπτώσεις, καλοκαιρινές νομίζω. Εγώ πήρα τρία ζευγάρια κάλτσες, γάντια, γιαλιά, και πετάλια, όλα για το ποδήλατο, ακόμα και αθλητικά παπούτσια, ένα μαγιό και μια ρακέτα τενις... ΄καλά δεν χρειάζεται να τα αγοράζεις όλα σήμερα, μπορεις και να ξαναέρθεις άλλη μέρα΄μου έλεγε με δίκαιο ο αδερφός μου. Αυτός μόνο ένα πουκάμισο πήρε... Μέτα ήταν να πηγαίναμε σε άλλο κατάστημα να ψωνίσουμε ρόυχα αλλά με το να φτάσουμε εκεί και να δούμε το πόσο γεμάτο ήταν το πάρκινκ φύγαμε και το αφήσαμε για άλλη φορά.
Comencé el mes otro domingo mas cogiendo la bici y saliendo a airear por ahí, para depurar los excesos del viernes y del sábado noche. El día llamaba a subir al Naranco, a encaramase al punto más alto de nuestro oviedograd y ya de paso tirar alguna fotina desde allí. La vista ye probablemente la mejor pero ultimamente ta un pelín alterada por el coloso calatravano que surge como de la nada y se alza desafiante, más todavía que el "nuevo" Tartier y que la vieya catedral. Aunque un poco más a la izquierda ya se empieza a vislumbrar también otro coloso de nuevo cuño, el futuro hospital, que más bien parece un complejo hotelero, almenos por ahora y desde allí arriba. La vista, muy agradable, se agradece más todavía cuando se siente como una recompensa pol esfuerzo realizao a lomos de la zeus, aunque que cada vez me cuesta más tirar de ella... Antes de pedalear fuimos Cotoya y yo a un conocido centro comercial deportivo, atraidos polos precios de las nuevas rebajas, veraniegas creo. Él se limitó a comprar una camisa, pero yo no tuve moderación ninguna y aproveché la excursión volviendo cargadito de productos más bien relacionados con la bicicleta, pero también de otra índole. A continuación teníamos pensao pasar pol conocido parque comercial y comprar algo de ropa pero viendo el panorama que ofrecía el aparcamiento decidimos aparcar la visita para otra ocasión más propicia y con algo menos de barullu.

viernes, junio 22, 2007

Canta El Piojo

θέλεις να σου πω αυτό που θές να ακούσεις ή θα ακούσεις αυτό που θέλω να σου πω;
έτσι τραγoυδάει ο Kevin Johansen απ'ο το δωμάτιό μου τώρα ακριβώς που ξεκινάει ένα καινούριο σαββατοκύριακο.
Κατ΄αρχή έχουμε τα γεννέθλια ενός φίλου ('ποιητή') αύριο, και θα πάμε σε μια πολύ παραδοσιακή σιδρερία στο Κογιότο. Κατι το πολύ αστουριάνικο, που μια χαρα του ταιριάζει του φίλο μας.
Επίσης μόλις σήμερα οταν επέστρεψα απ' τη δουλειά έλαβα μία πρόσκληση για το γάμο μίας φίλης μου απ' την Ιταλία, για τη μία Σετεμβρίου. Σίγουρα θα πάμε και θα γίνει τρελό πάρτυ... Σιγά σιγά όλα είναι κανονισμένα γι ΄αυτό το καλοκαίρι. Εποχή να ξεκουράζομαι και λίγο από την πολύ μπάλα σχεδόν για 8 μήνες, και να έρχονται και αλλα αθλήματα...



¿quieres que te diga lo que quieres escuchar o vas a escuchar lo que te quiero decir?
canta Kevin Johansen desde mi habitación nel momento nel que comienza otro fin de semana, veremos si "vitalista" o de qué tipo... Polo pronto tenemos "pitanza"-que diría algún- al estilo asturianón, como no podía ser de otra manera, pa celebrar el cumpleaños de un tal suarón(que no saurón ni xuanón- que decían otros) mañana en un conocido llagar collotense. La cosa promete, veremos ver si el estómago no se resiente.
Una pequeña lesión que amenazaba con ser mayor me impidió jugar ayer una pachanga en campo grande, pero tampoco viene mal algo de reposo, ahora que precisamente ya terminó la temporada raposina, y pa ser sinceros se agradece un poco el descanso después de casi 8 meses de dura competición, disciplina en los entrenamientos y cierta tensión en el grupo...
Ahora el verano llama a otros deportes parcialmente relegados pol invierno.

martes, junio 12, 2007

Visto che non ce la faccio ad espressare nulla in italiano, e comunque "dovrei" farlo meglio lasciare che parli Vinicio


Dalla settimana scorsa sembra proprio che l'estate sia arrivata, almeno quella estate che consciamo da queste parti... oggi a xixongrad c' era il sole e 20-25 gradi tutta la giornata, anche se in biblioteca non si capiva molto. Questi giorni non si lavora tanto, gli studenti non prendono più dei libri neanche cercano informazioni diverse, soltanto si sedono e studiano, o almeno tentano di farlo, e ogni tanto escono e vanno in caffeteria ,vabbe più meno come facevamo anche noi...
Oggi ho presso anche il biglietto che mi porterà nelle Canarie (dieci giorni al sole e nella tranquilità della isola)a metà luglio, proprio un mese mi manca soltanto e ho tantissima voglia di andare.
Da ieri nel treno ogni mattina mi accompagna "Quinteto di Buenos Aires" di Vazquez Montalbán, il quale avevo voglia di leggere mesi fa, pero
rimaneva ancora a camera mia nel scaffale accanto ad altri libri che aspettano il loro turno. Carvalho però è come un vechio amico che mi porta allegria e storie interesanti dall' inizio, con quel personale stilo mix di giallo, crittica politica-sociale e trattato gastronomico. Quando finerò la lettura sono sicurò che avrò ancora più voglia di conoscere quella città e quel paese diventati già mitici per mè...
Buona notte amici.

domingo, junio 10, 2007

κυριακάτικο ποδήλατο/ bicicleta dominical


Για να ξεπεράσω την άσχημη και συνηθισμένη 'ρεσάκα' πήρα το ποδήλατο μου και πήγα μια βολτίτσα σε ένα ωραίο περιβάλον που έχουμε εδώ κόντά από το σπίτι μου. Ο καιρός ήταν καλός, έκανε ζέστη αλλά ο ήλιος δεν έκαιγε, και προς το τέλος της βόλτας μου έπεσε κιόλας μια ευχάριστη και δροσερή βροχή. Μια χαρά επέστρεψα, κεφάτος παρόλου που λίγο κουρασμένος βέβαια...Χθές γιορτάσαμε τα γεννέθλια δυο φίλους μας και όπως πάντα συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις ήπιαμε αρκετά. Πρώτα είχαμε πάει για φαγητό το βράδυ σε ένα εστιατόριο λίγο έξο απ΄την πόλη. Ευτυχώς φτάσαμε εκεί μόλις τελείωνανε οι αγώνες στην τηλεώραση, και έτσι δεν έπρεπε να υποφέρουμε τους μαλάκες να τσακώνονται και να γλεντίσουν με την μπάρτσα ή την ρεαλ (να παν να γαμιθούν και οι δυο τους).
Την πέμπτη είχα περάσει μία πολύ καλή μέρα στο χιχονγράδ, πρώτα στη δουλειά και έπειτα το βράδυ στην συναυλία του γάλλου Dominique A > πάθος, ρόκ και γαλλικό τραγούδι, φοβερός! (έχω κολλήσει με το τραγούδι αυτό.)
Καλή εβδομάδα.
La dura resaca dominical se hizo más llevadera después de una vueltuca en bici, además hoy el tiempo acompañaba, y hasta el chaparrón que cayó cuando volvía a casa me refrescó bien. La verdad es que a veces el deporte resulta hasta terapéutico y todo... Ayer celebramos como correspondía el cumpleaños de Beat y de Peter Crown, ambos dos, con cachopada, como no podía ser de otra manera, primero en uno de los templos del"cachopo veloz" y posteriormente en los habituales bares de oviedograd con copa, copita y requetecopa, que decía uno. La semana pasada un buen día fue el jueves en xixongrad, día relajao de trabayu y después caleyando por ahí y comprando dos libros de poemas, de los que haré referencia otro día, probablemente. Culminé la jornada con el genial concierto del franchute Dominique A, un gran recital de chanson, rock y sobre todo entrega. Si ya lo hacía antes, a partir de ahí más aún, llevó unos días que puedo dejar de tararear mentalmente esta canción. Empiecen ustedes bien la semana.

Cazzo sto dimenticando l'italiano, devo riprenderlo in questo blog

sábado, mayo 26, 2007


Tis televtaies evdomades eicha kai pali provlimata me ton ypologistí mou kai etsi den mporó na ananeono to agapimeno mou blog. Mazí me auta einai kai ta liga kefia na grapso kati, esto kai min endiaferon (opos synithos). Telos panton, símera o aderfós mou pou avti ti stigmí taxidevei pros tin makriní anatolí me pire tilefono gia na mou pei pos bgika stin efimerida ...
Pera apó tin mpala kai tin douleiá den ginontai kai pollá, ta potá ta exo lígo stin akri, prosoriná, as ksekourastoume lígo kai na to efcharistietai i ugeia mou...
Elpizo se lígo na luthoun ta provlimatakia avtá kai na apistrepsoun oi ellinilí charaktires. Geiá chará! A, tin kyriaki echoume kai ekloges edó, kalá...

Problemas varios de nuevo me impiden actualizar este blog, además de mi vagancia y ciertas incomodidades de otras índoles. Los virus parece ser que atacan de nuevo mi computadora, habrá que vacunase de nuevo.
Por otro lao hoy me despertó mi hermano, que en estos momentos se encuentra volando hacia el lejano oriente, pa decime que saliera nel periódico. Pero no con el protagonismo de nuestro vate-showman, nun vos vayáis a pensar...
Por otro lao las últimas semanas se consumen de esta manera entre pachangas varias y trabajo, con un pequeño parón de la estresante actividad nocturna etílico-festiva, mejor así, por lo menos de momento. Haiga salú. Ah,y el domingo tal vez haya que dir a votar, aunque lo mejor igual sería poder botalos a toos...

lunes, mayo 14, 2007

CHAU PESIMISMO

Ya sos mayor de edad
tengo que despedirte
pesimismo

años que te preparo el desayuno
que vigilo tu tos de mal agüero
y te tomo la fiebre
que trato de narrarte pormenores
del pasado mediato
convencerte de que en el fondo somos
gallardos y leales
y también que al mal tiempo buena cara

pero como si nada
seguís malhumorado arisco e insociable
y te repantigás en la avería
como si fuese una butaca pullman

se te ve la fruición por el malogro
tu viejo idilio con la mala sombra
tu manía de orar junto a las ruinas
tu goce ante el desastre inesperado

claro que voy a despedirte
no sé por qué no lo hice antes
será porque tenés tu propio método
de hacerte necesario
y a uno lo deja triste tu tristeza
amargo tu amargura
alarmista tu alarma

ya sé vas a decirme no hay motivos
para la euforia y las celebraciones
y claro cuandonó tenés razón

pero es tan boba tu razón tan obvia
tan remendada y remedada
tan igualita al pálpito
que enseguida se vuelve sinrazón

ya sos mayor de edad
chau pesimismo

y por favor andate despacito
sin despertar al monstruo.

Mario Benedetti.

sábado, abril 28, 2007

Τα φώτα που σβήνουν/Luces que se apagan


Τέτοιο καιρό έχουμε τις τελευταίες μέρες εδώ στο Οβιεδογραδ, με το βαρετό, έστω και συνηθισμένο, γκρι χρώμα πάντα μπροστά στο παράθυρό μου, λες και έσβησαν 'τα φώτα' με τα οποία είχαμε έρθει απ΄την Ελλάδα. Κι όμως δεν σταματάω να ακούω τον δισκο του συνγκροτήματος που ονομάζεται έτσι ακριβώς ΄Τα φώτα που σβήνουν΄. Τον δίσκο΄η γή απ΄τα αστέρια' τον πήρα στην Αθήνα και δεν τον είχα ξανακούσει, ενώ τον πρώτο τους τον γνώριζα ήδη και μ΄αρεσε. Αυτός όμως μου φαίνεται καλύτερος, πιο ροκ, κάπως μου θυμίζει τον τελευταίο των Ξύλινων Σπαθιών. Το γκρουπ διαλύθηκε το 2002 κι όμως διάβαζα κάπου στο ιντερνετ οτι μπορεί να ξαναβγάζουν καιμούπιο δίσκο, καλό θα ήταν... Κατά τα άλλα η δουλειά συνεχίζει καλά εκεί στο χιχονγραδ στην βιβλιοθήκη, τακτοπιόντας παλιά τεύχη, κυρίως από οικονομία και ιστορία, αρκετά ενδιαφέροντα τα περισσότερα. το μόνο κακό και πάλι η καθημερινή διαδρομή 1'3ο ώρα να πάω και άλλη 1΄30 να γυρίσω. Τουλάχιστον έτσι μπορώ και να διαβάζω κάτι(όταν δεν κοιμιέμαι βέβαια) στο τρένο...
Από καινούρια ταξίδια, άρχισα σιγά σιγά να κανονίζω για μία επίσκεψη στα Κανάρια Νησιά τον Ιούλιο. Το είχα σκεφτεί πολλές φορές και φέτος φαίνεται πως η ευκαιρία είναι κατάληλη. Πιο πιθανό να παω στην Τενερίφη, και να κάτσω γύρο στις δέκα μέρες.Θα δούμε.

Llevamos unos días bastante grises aquí en Oviedograd, ya parece que se va apagando la luz con la que llegué de Grecia, y su positiva influencia va remitiendo lentamente. Lo que no remite es la música que me traje de allí, la de un grupo precisamente llamado así "Las luces que se apagan"(Ta fota pu sbinun) que ya conocía de hace años, por un alumno mío que había traído a clase su primer disco. el que yo compré ahora en Atenas es el 2º(y último), bastante roquero, y lo llevo los últimos días en el mp3, machacándolo gustosamente. También vino con éste diverso material musical, antiguo y moderno, pero no me enganchó tanto. Por lo demás todo sigue su curso más o menos, las salidas nocturnas habituales de fin de semana, el pasado con la agradable compañía de cierta pareja pucelana que nos traía buenas nuevas. Y este viernes fui prestosamente agasajado por un afamado cervecero de Colloto. Además comencé ya a preparar poco a poco un posible viaje a las islas afortunadas, pa Julio, veremos ver en que queda la cosa al final.

miércoles, abril 18, 2007

Πενταήμερο στον ήλιο (της Αθήνας)/ 5 días al sol (de Atenas)(2)


Μερικά συνέβηκαν αυτές τις μέρες στην Αθήνα: ένας καβγάς στα Εχάρχεια ανάμεσα ενος τύπου και ενός σκύλου που τελειώνει με μαχαιριά από δήθεν πρεζόνια στον τύπο, και μερικά μπουκάλια που μας πέφτουν στα πόδια... Κι όλα αυτά καθώς λέγαμε στον Guaje για το πόσο ασφαλής είναι η πόλη, παρόλου που στον επισκέπτη την πρώτη φορά μπορεί να φανεί αλλιώς. Μετά ήπιαμε ούζο να χαλαρώσουμε και λίγο, και το ένα καραφάκι που μας περίσσεψε το πήραμε μαζί μας με σκοπό να το τελειώσουμε στο δωμάτιο. Τον κουβαλήσαμε μέχρι το τελευταίο μας βράδυ που το ήπιαμε στο σπίτι της φίλης μας, μίας που θέλαμε να φύγουμε ΄με καλή γεύση΄. Το αρχαιλογικό Μουσείο το είδαμε τελικά... απ΄έξω , αφού δεν θέλαμε οι τσιγκούνιδες να πληρώσουμε τα 8 ευρο εισιτήριο. Ωραία αγάλματα είχε όμως εκεί μπροστά στην είσοδο. Στο Σούνιο αγγίξαμε τη θάλασσα που το βράδυ κρυβότανε στο Μικρολίμανο...

Algunas cosas de las que pasaron en estos días atenienses:
Una pelea entre un muchacho y un perro que terminó en apuñalamiento por parte de unos "cucos" al muchacho en cuestión, además de lanzamiento de botellas varias, una de las cuales cayó a nuestros pies. Todo estó pasaba mientras le comentábamos al Guaje que la ciudad era muy tranquila, a pesar de que pudiera parecer lo contrario, a primera vista... Después para relajarnos nos fuimos a beber ouzo y picar algo. De las botellinas del líquido blanco una quedó medio entera, así que nos la llevamos, con la intención de terminarla en la habitación del albergue en donde nos quedamos la 1ª noche. Al final dimos cuenta de ella nuestra última noche, ya en casa de nuestra amiga y anfitriona (sin conseguir que nos ayudara a terminarla), para marcharnos con buen sabor de boca... El Museo Arqueológico finalmente conseguimos verlo... por fuera, ya que nos resistimos (en plan un poco rata) a pagar los 8 euros de entrada. Nos contentamos con la bella fachada y unas curiosas y un pelín inquietantes estatuas que había en el exterior. En Sunio conseguimos tocar el Mar que se nos negaba la noche anterior en Mikrolimano, oculto entre tanto chiringuito y tanto yate...




Το ούζο που μας συνόδευε / El Ouzo nos acompañaba














Μια σταση στη διαδρομή μας/Un alto en el camino

sábado, abril 14, 2007

Πενταήμερο στον ήλιο (της Αθήνας)/ 5 días al sol (de Atenas)(1)

Επιτέλους 5 Χρόνια μετά, έστω και μόνο για 5 μέρες.
Μόλις έχω επιστρέψει από ένα πενταήμερο στην Αθήνα, που τόσο πολύ το χρειαζόμουν. Ηταν λίγο αλλά αρκετό για να γυρίσω πάλι εδώ με πολλά κέφια να ξαναπάω σε λίγο. Είχα κάπως ξεχάσει τα καλά της χώρας αυτής και ειδικά του κόσμου της. Την Αθήνα την βρήκα λίγο διαφορετική και πιο όμορφη αλλά περίπου ίδια (όπως και η καλή φίλη που μας φιλοξένισε) από την προηγούμενη φορά. Περπατήσαμε τους δρόμους του κέντρου και χαζέψαμε και τα πασίγνωστα μνημεία, φάγαμε γύρους, ήπιαμε ούζο στα Εξάρχεια, μπύρες στον Πειραιά, κρασιά στο γκάζι, μπόντκα και "γιν" στο Νίξον...
Είμαι ακόμα κουρασμένος και δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτά που περάσαμε ο Guaje Merucu και εγώ. Ας μιλήσουν και οι φωτογραφίες καλύτερα:


Por fin de nuevo en Grecia, casi 5 años después, aunque sólo fuera para quedarnos 5 días en la metrópoli ateniense. Todavía estoy cansado del viaje y de las pateadas que nos metimos por el centro de la ciudad, pero encantado y con muchas ganas de volver. Ya casi me había olvidado de lo bueno de ese país y de lo mejor de su gente, pero esta breve estancia me deja de nuevo sensaciones muy agradables, otra especie de "enganche" de esos ambientes y de esa vida a veces relajada y a veces frenética. De nuevo volví a "beneficiarme" de la hospitalidad griega, en este caso concreto de la de una buena amiga y su familia que se portaron de maravilla conmigo de nuevo y con el Guaje Merucu, que me acompañaba y "debutaba" en la experiencia helena. Hicimos el turisteo típico de la Acrópolis y demás "piedras", fuimos al Cabo Sunio, pero también bebimos frapé relajadamente con la "juventud" en Miajil Voda y en Thisio, comimos pita-gyros en Plaka, ouzo con nuestra anfitriona en Exarjia, vino y tapas en Gazi, una birra en el Pireo (adivinando el mar...), y pasaron más cosas que ya contaré en otras entradas, pero sobre todo nos reímos bastante y disfrutamos de la estancia.Para muestra un botón:

Γυρίζοντας (χαρούμενοι)την πόλη / Dando vueltas (alegres) por la ciudad
Η ατέλειωτη θέα/ La ciudad inabarcable
Η θάλασσα "πιάτο" στο Σούνιο/ La mar como un plato en Sunio


Τα νέα και τα παλιά/ Lo viejo y lo nuevo














Αντίφα/Atenas antifa

viernes, abril 06, 2007

Undertones και χιχονγραδ





Εδώ και μία εβδομάδα απολάυσαμε την φοβερή συναυλία των Undertones στο χιχονγραδ. Το συγκρότημα έπαιξε όλα τα hits του (teenage kicks, here comes the summer, Jimmy Jimmy!!) και μερικά από τον τελευταίο δίσκο του 2003. Η φωνή του τραγουδιστή ακουγόταν σχεδόν όπως στις ηχωγραφήσεις των 70, και ο τύπος ήταν όλη την συναυλία πολύ ενεργητικός, λες και ήτανε 30 χρονών... Το μόνο άσχημο, ο καιρός(και πάλι) που έκανε έξω εκείνο το βράδυ, τρελός αέρας και βροχή . Το πάθαμε μέχρι να φτάσουμε στο club, μετά όμως δεν μας ένοιασε καθόλου...

Hace una semana disfrutamos a lo lindo del recital de los Undertones en xixiongrad, coreando todos los hits y moviendo el esqueleto al ritmo de sus melodías. Antes de llegar sufrimos de manera considerable las inclemencias de un tiempo desagradable, después del concierto ya no nos importó tanto, o igual ye que ni nos enteramos...

miércoles, marzo 21, 2007

Μέρες Χαλαζίου/ Giorni di grandine/Días de Granizo




Με τις κλιματολογικές συνθήκες που έχουμε αυτή την εβδομάδα το καλύτερο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να μείνει σπίτι να ακούει μουσική καθώς βλέπει πώς πέφτει το χαλάζι...
Con queste condizioni climatologiche il meglio che si puo fare è restare a casa ad ascoltare musica mentre si vede la grandine cadere copiosa...
Con estos días de condiciones climatológicas adversas lo mejor ye quedase en casa escuchando música mientras el granizo golpea con fuerza na ventana...

miércoles, marzo 14, 2007

Λονδινο/Londra/Londón (3)

Ακολουθεί το τρίτο και τελευταίο μέρος της φωτογραφικής περιγραφής από το ταξίδι μου στο Λονδίνο, και φτάνει πιστεύω για μία τόσο μικρή επίσκεψη. Οι εντυπώσεις μπορώ να πω οτι είναι όλες θετικές, όσο για την πόλη τόσο για τον κόσμο της. Τα καλύτερα μου φάνηκαν η ευγενικότητα, η γενική τάξη (με την καλή έννοια) , οι ωραίες κοπέλες παντού, και τα pubs... απ' τα χειρότερα τα κλασικά σε μία μεγαλούπολη, όπου να περπατάς πλήθος και η υπερβολική κατανάλωση που σου κάνει να νιώθεις τη κάθε στιγμή σαν να είσαι σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο. Κι όμως σίγουρα θα ξαναπάω, να καταναλώνω κι εγώ...
Πετώντας προς το σπίτι/ Volando vengo (a casa) / Volando verso casaΗ γκαγιέγκα και η πειραιώτησα πάντα ίδιες /La galega y la ateniense igual que siempre
Να κι ο Περικλής/ Un tal Pericles / Un certo Pericles
Picadilly??
(αστυνομική)μουσική στο Buckingham/ Música (policial) en Buckingham / Musica(poliziesca) a Buckingham
Fish, chips, ales,Top Cat and Officer Dibble
Ales, Ales !!!
Να η Δικιά μουΟδός !!! / ¡Coño la mi calle! / La mia strada , cazzo!!


Este fue el último capítulo del reportaje fotográfico de mi viaje londinense, como se puede intuir por las fotos las impresiones de la City son muy positivas, con excepciones, las típicas de estas megalópolis. Me gustó bastante la (buena) educación de la gente, el orden(bien entendido) y cómo no las pícaras "ovunque" y los pubs... de lo negativo el agobio de las muchedumbres (menor que en otras capitales), y el excesivo consumismo, que hace que te sientas a todas horas como en un inmenso centro comercial. Pero repetiré seguro, y a consumir también yo, je,je...

ΜΟΥΣΙΚΗ : Madness "Wonderful" Δεν υπαρχουν πιά τέτοια γρουπς αραγέ;
Banda sonora : Madness "Wonderful" ¿Por qué ya no hay grupos así?